Με αφορμή τις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις στη χώρα
μας, μου γεννήθηκε η επιθυμία να γράψω μερικές σκέψεις μου με σκοπό όσοι τις
διαβάσουν να ενημερωθούν, πιθανόν για πράγματα που ίσως δεν γνωρίζουν.
Ξεκαθαρίζω από την αρχή, ότι δεν θα αναλάβω τον ρόλο του
δικηγόρου του διαβόλου, αλλά είναι ορισμένα γεγονότα που δεν μπορεί κανείς να
τα αμφισβητήσει.
Και να ξεκινήσω λοιπόν από τον σημερινό πρωθυπουργό, που διέψευσε τις
ελπίδες που είχε στηρίξει σε αυτόν μεγάλη μερίδα του ελληνικού λαού και του
εμπιστεύθηκε την ψήφο του. Υπάρχουν όμως και μερικά αλλά. Σε καμία περίπτωση
δεν παραδέχομαι, ότι όλα αυτά που έλεγε και υποσχόταν προεκλογικά και τα
ανακοίνωσε και στις προγραμματικές του δηλώσεις στην Βουλή όταν ανέλαβε την
εξουσία μετά τις εκλογές της 25ης του Γενάρη του 2015, σε καμία
περίπτωση επαναλαμβάνω, δεν παραδέχομαι, ότι τα έλεγε ξέροντας ότι δεν θα
μπορέσει να τα υλοποιήσει.
Μας έλεγε λοιπόν τόσα πολλά που τα μισά αν έκανε θα
ήμασταν ευχαριστημένοι. Έκανε όμως και αρκετά. Υποσχέθηκε να ανοίξει ξανά την
ΕΡΤ και το έκανε, υποσχέθηκε να επαναπροσλάβει τις απολυμένες καθαρίστριες του
υπουργείου Οικονομικών και το έκανε, επίσης επαναπροσέλαβε τους ευρισκόμενους
σε διαθεσιμότητα ΔΥ, περίπου 4.500 τον αριθμό, που ήταν προ της οριστικής
απολύσεως, προστάτεψε την πρώτη κατοικία, έκανε την ρύθμιση των 100 δόσεων για
τα κόκκινα δάνεια και πολλά άλλα.
Βέβαια δεν κατήργησε τα μνημόνια, δεν κατήργησε τον
ΕΝΦΙΑ, δεν έδωσε τον 13ο μισθό στους χαμηλοσυνταξιούχους, δεν αύξησε
τον βασικό στα 751 € όπως είχε υποσχεθεί κ.λπ. Και εγώ θα προσθέσω και κάτι
άλλο που δεν έκανε ακόμη, παρόλο που κάθε φορά που τον ακούω να μιλάει στην
Βουλή το αναφέρει και αυτό είναι, το ότι δεν έστειλε ακόμη κανέναν στον
εισαγγελέα, από τους διαπλεκόμενους στην διαφθορά και αυτούς που καταχράστηκαν
το δημόσιο χρήμα, τον ιδρώτα του ελληνικού λαού δηλαδή.
Προτού φτάσω όμως στα τελευταία γεγονότα, να δούμε αν ο
σημερινός πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, είχε άλλες επιλογές, από αυτές που
επέλεξε τον Ιούλιο του 2015 και μας έφερε το τρίτο μνημόνιο. Κατά την γνώμη μου
είχε και άλλη επιλογή. Να πει ένα μεγάλο ΟΧΙ, με οτιδήποτε συνεπάγεται αυτό και
να γυρίσει ήρωας. Σε αυτή την περίπτωση έχω την γνώμη, ότι από το αεροδρόμιο
μέχρι την Αθήνα, θα τον έφερνε ο κόσμος σηκωμένο στους ώμους του. Αυτό όμως το
ΟΧΙ για μένα θα έπρεπε να το πει από τον Φλεβάρη του 2015, όταν είδε, ότι
αρχίζοντας τις διαπραγματεύσεις με αρχικό στόχο μέτρα του 1,5 δις όλο και
ζητάγανε οι θεσμοί περισσότερα, τα έκαναν 3 δις και τους είπαμε ναι, τα έκαναν
5 και τους είπαμε και πάλι ναι και τα έκαναν 8,5 και τα πήραν και αυτά και όταν
πια ζήτησαν τα 12, κατέφυγε ο πρωθυπουργός σε δημοψήφισμα και τους είπαμε ΟΧΙ.
Ήταν όμως αρκετά
αργά. Σας θυμίζω, ότι μετά την εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ και των ενεργειών της
κυβέρνησής του των πρώτων ημερών, η δημοφιλία του Αλέξη ανέβηκε κατακόρυφα
σχεδόν στο 80% σε μόλις δύο με τρεις εβδομάδες. Έγραφαν οι εφημερίδες: Ότι
έκανε ο Τσίπρας σε μία εβδομάδα, δεν τα έκαναν οι άλλοι σε 40 χρόνια. Και όχι
βέβαια ότι είχαν γίνει θαύματα, ούτε και το μαγικό ραβδί να είχε δεν θα
μπορούσε να αλλάξει σε μία εβδομάδα την κατάσταση που υπήρχε στην Ελλάδα των
μνημονίων και της λιτότητας, αλλά ήταν αλληγορικό, ότι δηλαδή οι αποφάσεις που
εξήγγειλε και θα τις υλοποιούσε δεν είχαν γίνει από τους άλλους σε 40 χρόνια
και ήταν αυτές που του ανέβασαν στα ύψη
την δημοτικότητα.
Τότε λοιπόν έπρεπε να γίνει η μεγάλη τομή, όταν άρχισαν
οι πρώτοι εκβιασμοί. Πολύ σωστά έχει πει ο Βαρουφάκης, ότι οι δανειστές
μπλόφαραν και δεν επρόκειτο να κάνουν τίποτα από αυτά που έλεγαν και μας
εκβίαζαν. Βλέπετε τι γίνεται με το δημοψήφισμα στην Μεγάλη Βρετανία, προηγείται
το ΝΑΙ στις δημοσκοπήσεις, η αποχώρηση δηλαδή της Βρετανίας από την Ευρώπη και
έχουν τρομοκρατηθεί όλοι, ότι αν επικρατήσει το ΝΑΙ, θα γίνει παγκόσμια
αναστάτωση και θα ξεσπάσει μεγάλη οικονομική κρίση σε παγκόσμιο επίπεδο.
Να καταλάβουμε όλοι ένα πράγμα. Η Ευρώπη ήδη έχει αρχίσει
να διαλύεται και είναι θέμα χρόνου να επιστρέψει κάθε χώρα στα προ της Ένωσης
επίπεδα, κάτι που το λέω εδώ και 10 χρόνια και δεν με πιστεύει κανείς. Η Ευρώπη
δεν στήθηκε σωστά, ούτε οικονομικά, ούτε πολιτικά και αυτός είναι ο λόγος που
θα διαλυθεί.
Αυτό που όμως θα ήθελα από εδώ να πω είναι το εξής: Η
Ελλάδα οπωσδήποτε θα επιστρέψει μια μέρα, και όχι πολύ αργά, στο εθνικό της
νόμισμα και όσο πιο αργά γίνει αυτό, τόσο χειρότερα για όλους μας. Αν από την
αρχή της κρίσης είχαμε εγκαταλείψει το ευρώ, σήμερα, μετά από έξη χρόνια θα ήμασταν
εκτός κρίσης. Δεν είναι εύκολη η απόφαση, ούτε είναι εύκολη η μετάβαση πίσω
στην δραχμή, αλλά μπήκαμε στην ευρωζώνη χωρίς προσόντα, με ψεύτικα στοιχεία και
αυτός είναι και ένας από τους λόγους της σημερινής μας κατάστασης. Ο υπεύθυνος
για αυτό Σημίτης το επεδίωξε γιατί φάνηκε σαν προσωπική του επιτυχία.
Τότε λοιπόν δεν την έκανε την επανάστασή του ο Τσίπρας
και μετά από έξη μηνών άκαρπες διαπραγματεύσεις, φτάσαμε στον Ιούλιο του 2015
με τα γνωστά αποτελέσματα. Πήγε λοιπόν μετά το δημοψήφισμα και αναγκάστηκε,
εκβιάστηκε, όπως θέλετε πέστε το, να υποκύψει. Το θεώρησε ίσως πολύ αργά τότε
να έρθει σε ρήξη και όπως είπε σε μία συνέντευξή του στον Χατζηνικολάου,
αποφάσισε να δεχτεί τους όρους των δανειστών, για να μην έρθει η ολική
καταστροφή στην Ελλάδα. Άλλωστε αυτοί που σήμερα τον κατακρίνουν και τον
βρίζουν, τότε του έλεγαν, με οποιοδήποτε κόστος να παραμείνει στην ευρωζώνη και
να γυρίσει πίσω οπωσδήποτε με συμφωνία, όποια και αν είναι αυτή. Τόσο ελεεινοί,
είναι όλοι της αντιπολίτευσης. Η οποιαδήποτε αντιπολίτευση στην Ελλάδα, όσο
θυμάμαι τον εαυτό μου, δεν βλέπει τίποτα θετικό στην συμπολίτευση, όλα μαύρα τα
βλέπει.
Για αυτή την απόφαση, που πήρε ο Αλέξης Τσίπρας, ας τον
κρίνει η ιστορία.
Ας έρθουμε όμως στα τελευταία γεγονότα.
Προχθες λοιπόν στις 8 του μήνα Μάη, μετά από πολύωρη
συζήτηση, ψηφίστηκε από την Βουλή το ασφαλιστικό και το φορολογικό νομοσχέδιο,
που ορισμένους ίσως ευνοεί και ορισμένους ίσως βλάπτει. Το ερώτημα είναι,
έπρεπε ή όχι να αλλάξει το ασφαλιστικό σύστημα στη χώρα? Το σύστημα που υπήρχε
μέχρι σήμερα ήταν βιώσιμο?
Ποτέ δεν θυμάμαι τα συνταξιοδοτικά ταμεία οποιαδήποτε και
αν είναι αυτά, να μην ήταν ελλειμματικά. Κάθε χρόνο διαβάζαμε πόσα εκατομμύρια
είχε έλλειμμα το ΙΚΑ, πόσα το ΤΕΒΕ και τα άλλα ταμεία. Ένας από τους λόγους για
αυτή την ελλειμματικότητα των ταμείων, ήταν και οι χαμηλές εισφορές των
εργαζομένων και των εργοδοτών. Στις χώρες της Ευρώπης οι εισφορές είναι
διπλάσιες και βάλε από αυτές που καταβάλουν οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα. Και τα
ταμεία κάθε τόσο κάνουν προγραμματισμούς και υπολογίζουν αν οι εισφορές των
επόμενων χρόνων φτάνουν για τις
υποχρεώσεις τους και αν υπολογίσουν πως δεν θα φθάνουν λαμβάνουν τα ανάλογα
μέτρα. Με αυτό δεν θέλω να πω, ότι θα πρέπει να διπλασιασθούν οι καταβαλλόμενες
εισφορές των εργαζομένων και των εργοδοτών στην Ελλάδα, από την μια μέρα στην
άλλη, αλλά αυτό έπρεπε να είχε γίνει σταδιακά, από την μεταπολίτευση και μετά,
ούτως ώστε μετά από τόσα χρόνια να έχουμε φτάσει σε βιώσιμα επίπεδα.
Τι έκαναν όμως οι μέχρι τώρα κυβερνώντες? Έπρεπε δηλαδή
να φτάσουμε σε αυτό το σημείο του αδιεξόδου, για να ανακαλύψουμε ως διά μαγείας,
ότι σε χιλιάδες αποθανόντες, τα ταμεία συνέχιζαν να καταβάλουν την σύνταξή
τους? Έπρεπε να φτάσουμε στο σημείο αυτό, για να ανακαλύψουμε πως υπήρχαν
ανοιχτομάτηδες, που παρίσταναν τους τυφλούς, αφού υπήρχαν επίορκοι γιατροί και
τους έδιναν πιστοποιητικά και έπαιρναν επιδόματα και οδηγούσαν και αυτοκίνητα
και μάλιστα επαγγελματικά? Έπρεπε να φτάσουμε στο σημείο αυτό, για να
καταλάβουμε ότι δεν μπορούμε να συνταξιοδοτούμε υπαλλήλους στο δημόσιο στα 40
και στα 50 τους χρόνια και μάλιστα με συντάξεις πολύ καλές, για να λέει το
παχύδερμο ο Πάγκαλος, ότι μαζί τα φάγαμε και ακόμη να περπατάει ελεύθερος?
Για να μην θίξω κανέναν άλλο, θα αναφερθώ στον εαυτό μου,
γιατί έτσι και αλλιώς αυτοί που θα διαβάστε αυτά που γράφω, λίγο πολύ με
ξέρετε. Πήρα λοιπόν σύνταξη από το δημόσιο, όπου υπηρέτησα επί 23 χρόνια, όταν
ήμουν μόνο 47 χρόνων, απολύτως νόμιμα. Σήμερα είμαι 77. Δεν μπορώ να υπολογίσω
πόσες κρατήσεις πλήρωσα για τον σύνταξή μου, στα 23 χρόνια της υπηρεσίας μου, αλλά
αν τα πούμε σε ευρώ, άντε να είναι το πολύ πέντε χιλιάδες. Σε ένα μήνα
συμπληρώνω 30 χρόνια συνταξιούχος, που σημαίνει, ότι το δημόσιο ταμείο το έχω
καταγδάρει. Υπολογίζω ότι έχω πάρει σε ευρώ πάνω από 400.000. Φταίω όμως εγώ,
εγώ έκανα τους νόμους, ή αυτοί που όπως είπα πιο πάνω, δεν έκαναν ποτέ έναν
υπολογισμό για να προγραμματίσουν τα επόμενα χρόνια πως θα πορευτούμε?
Προγραμμάτιζαν πότε θα πάρουν αύξηση και πότε θα πάνε άδεια. Υπάρχουν
φωτογραφίες βουλευτών μέσα στη Βουλή, που έχουν μπροστά τους και λύνουν
σταυρόλεξα και ξεφυλλίζουν περιοδικά με πορνογραφικό υλικό.
Αν κάποιος με ρωτήσει γιατί να υποβάλω παραίτηση στα 47
μου χρόνια, έχω να του απαντήσω, ότι εκμεταλλεύτηκα τον νόμο, για λόγους
προσωπικούς και λόγους συμφέροντος.
Υπάρχουν τόσα παραδείγματα που θα μπορούσα να αναφέρω,
αλλά όλοι μας τα ξέρουμε ότι υπάρχουν και επίσης ξέρουμε γιατί γινόντουσαν όλα
αυτά. Κανείς από τους πολιτικούς μας δεν ενδιαφέρονταν να κάτσει και να βάλει
κάποια τάξη σε αυτό το διαλυμένο κράτος. Όλοι τους είχαν προτεραιότητα να
αρπάξουν την καρέκλα της εξουσίας, που φαίνεται, ότι είναι πολύ γλυκιά.
Δεν θα αναφερθώ στα δισεκατομμύρια που ξόδευαν από τον
κρατικό κορβανά για εξοπλιστικά και άχρηστα προγράμματα, προκειμένου να παίρνουν
τις μίζες τους. Δεν θα αναφερθώ ούτε στα προγράμματα της ΕΕ και στα κονδύλια
του ΕΣΠΑ, τότε τα λέγαμε πακέτα Ντελόρ, που ήταν ανίκανοι να προγραμματίσουν τα
απαραίτητα έργα, για να τα απορροφήσουν. Δεν θα αναφερθώ στους υπαλλήλους του
υπουργείου Γεωργίας, σημερινού Αγροτικής Ανάπτυξης, κυρίως γεωπόνους, που
χρηματίζονταν, όταν πήγαιναν να ελέγξουν, πόσους τόνους πορτοκάλια, ή άλλα
φρούτα π.χ., είχε ο αγρότης παράγει αλλά θα τα έστελναν στη χωματερή και ο
αγρότης θα έπαιρνε την επιδότηση από την ΕΕ και τους έγραφε τα διπλά, σε βάρος,
για να πάρει μεγαλύτερη επιδότηση και τόσα άλλα.
Θα αναφερθώ όμως σε ορισμένους πολιτικούς που και σήμερα
έχουν σημαντικές θέσεις και ως εκ τούτου επηρεάζουν την ελληνική δημόσια ζωή.
Και θα αρχίσω από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας τον κύριο
Παυλόπουλο, (άλλο ένα λάθος του Τσίπρα η πρότασή του για πρόεδρο Δημοκρατίας.
Βέβαια καταλαβαίνω ότι αυτή η πρότασή ίσως ενέχει κάποιες σκοπιμότητες
διπλωματικές).
Ο κύριος Παυλόπουλος λοιπόν βαρύνεται σε ένα ποσοστό για
την σημερινή κρίση και μόνο από το γεγονός, ότι ούτε και ο ίδιος δεν ξέρει
πόσους έχει διορίσει στο δημόσιο και έχει το θράσος να λέει, ότι ο ελληνικός
λαός έχει προσφέρει πολλά στα χρόνια της κρίσης, που εκείνος μαζί με άλλους
δημιούργησε.
Ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, γόνος της
δυναστείας των Μητσοτάκηδων, Κυριάκος, δέχθηκε από την Siemens τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό του
γραφείου του σαν δώρο, αξίας 130.000 € και μετά όταν ξέσπασε το σκάνδαλο της
εταιρείας αυτής, είχε την προνοητικότητα να εκδώσει διαταγή πληρωμής. Ο
Κυριάκος λοιπόν όταν εξελέγη στην προεδρία της ΝΔ, πήγε και συνάντησε τον
πρωθυπουργό στο Μαξίμου και τον έδειξαν οι κάμερες να κάθεται απέναντι στον πρωθυπουργό
σταυροπόδι και όχι το κοινό σταυροπόδι που όλοι ξέρουμε, αλλά το μάγκικο, σαν
να ήθελε να πει στον Αλέξη, ότι δεν τον υπολογίζει.
Ο Κυριάκος, δεν χάνει ευκαιρία να καθυβρίζει στην
κυριολεξία τον πρωθυπουργό, αλλά παίρνει
τις κατάλληλες απαντήσεις από τον Τσίπρα, που τον βάζει στην θέση του. Έφτασε
μάλιστα να πει για τον Τσίπρα και δεν ντράπηκε, ότι θα μείνει στην ιστορία ως ο
πρωθυπουργός των συνόρων και των κλειστών τραπεζών, λες και δεν ξέρει πως
έκλεισαν οι τράπεζες και ποιος ευθύνεται για αυτό, απευθύνεται όμως σε πολίτες
που δεν γνωρίζουν γεγονότα. Ήθελα να ήξερα τι θα έκανε ο ίδιος αν ήταν στην
θέση του πρωθυπουργού. Αυτά που μας λέει, είναι για παιδιά κάτω των 15 χρόνων
που δεν καταλαβαίνουν από πολιτική. Έχει λυσσάξει να ζητάει εκλογές, θέλει να
μπει και αυτός στο πάνθεον των πρωθυπουργών της Ελλάδος, αλλά καλά του είπε ο
Τσίπρας, ότι ο πατέρας του περίμενε 25 χρόνια για να γίνει πρωθυπουργός και
αυτός μπορεί και να μην γίνει ούτε στα 25.
Ας πάμε στον Κωνσταντίνο Καραμανλή, που μας είχε
υποσχεθεί προεκλογικά το 2004, ότι θα κάνει επανίδρυση του κράτους και αντί για
επανίδρυση το διέλυσε περισσότερο και ειλικρινά, είχα πιστέψει στον Καραμανλή
λόγω που ήταν και νέος άνθρωπος και πίστευα, ότι θα ήθελε να έχει κάποιο μέλλον
στην πολιτική ζωή της χώρας.
Τον Γενάρη λοιπόν του 2008, στέλνω ένα e-mail στην ΝΔ και εκεί κάνω αυστηρή κριτική. Δεν
θα σας το αντιγράψω εδώ, γιατί είναι περίπου 2,5 σελίδες Α4, απλά θα σας πω, ότι
ούτε λίγο ούτε πολύ, τους είπα ότι ακολουθούν κατά πόδας το διεφθαρμένο κόμμα
του ΠΑΣΟΚ και ότι μέσα σε λίγα χρόνια στην εξουσία, τα σκάνδαλα της ΝΔ,
ξεπέρασαν αυτά του ΠΑΣΟΚ που κυβέρνησε επί 20 χρόνια, χαρακτηρίζω δε και τα δύο
κόμματα ΑΝΙΚΑΝΑ να κυβερνήσουν και καλώ την ΝΔ, αν θέλει να προσφέρει μία
υπηρεσία στον τόπο, να παραιτηθεί από την εξουσία.
Σε λίγες μέρες ως εκ θαύματος, (γιατί δεν το περίμενα),
λαμβάνω μία απάντηση από την Γραμματεία Πολιτικού Σχεδιασμού και Προγράμματος
της ΝΔ που μου λένε επί λέξει.
Κύριε Μέγγο, παρά την αυστηρή και άδικη κριτική σας, σας
ευχαριστούμε πολύ για την επικοινωνία.
Δράττομαι λοιπόν της ευκαιρίας και γράφω ξανά και αφού
τους ευχαριστώ για την τιμή και τον κόπο, που έκαναν να μου απαντήσουν, τους
λέω, ότι θα το θεωρήσω ακόμη μεγαλύτερη τιμή, αν δεχτούν να τους παρουσιάσω
αποδείξεις για αυτά που καυτηρίαζα και έκανα κριτική.
Παίρνω λοιπόν και πάλι μία απάντηση και μου λένε, ότι
μπορώ να επικοινωνήσω με τον κύριο Γιατράκη Δημήτρη στο τάδε τηλέφωνο.
Παίρνω λοιπόν τηλέφωνο τον κύριο Γιατράκη και επειδή είχα
προγραμματισμένο ταξίδι σε λίγο καιρό να έρθω Αθήνα, κλείνουμε ένα ραντεβού να
τον επισκεφθώ στο γραφείο του.
Πήγα λοιπόν την προγραμματισμένη μέρα με ένα φάκελο με τα
αποδεικτικά που είχα συγκεντρώσει, με δέχτηκε και μιλούσαμε για 35 λεπτά. Ότι του
είπα και του έδειξα, μου απαντούσε ότι έχω δίκαιο. Τώρα αν το έκανε γιατί το πίστευε,
ή το έκανε για να με ξεφορτωθεί, δεν το ξέρω. Πάντως μου έδωσε την εντύπωση,
ότι συμφωνούσε με αυτά που του παρουσίασα. Φεύγοντας του είπα, αν έχει πρόσβαση
στον Καραμανλή, να του επισημάνει μερικά από αυτά που συζητήσαμε, μήπως και
αλλάξει κάτι.
Ας αφήσουμε τον Καραμανλή και να πάμε στην Ντόρα την
γνωστή.
Πρόσφατα ο Χατζηνικολάου την είχε καλεσμένη στην εκπομπή
του <<στον ενικό>>. Προς το τέλος που λαμβάνουν μέρος οι πολίτες
και ρωτάνε διάφορα, σε έναν πολίτη που τις έθεσε την κατάσταση για την οποία
είναι υπεύθυνα τα δύο το πάλαι ποτέ μεγάλα κόμματα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, είχε
το θράσος να του πει το εξής: Ζήσαμε 40 χρόνια καλά αλλά με δανεικά, λες και
μας ρώτησαν εμάς τους πολίτες, αν θέλαμε να υπερδανειστούμε και τώρα να
υποφέρουμε. Είναι σωστή η πολιτική του να δανείζεσαι λεφτά από τράπεζες και
αγορές του εξωτερικού, για να δίνεις αυξήσεις, να προσλαμβάνεις υπεράριθμους
υπαλλήλους προκειμένου να πάρεις ψήφους και να τρως εσύ την μερίδα του λέοντος?
Δεν μας είπε όμως από τα δανεικά, πόσα φάγαμε εμείς τα 9.999.700 χιλιάδες
πολίτες της Ελλάδος και πόσα φάγανε οι 300 της Βουλής. Και στο τέλος του είπε:
καλά να πάθετε. Και ο λαλίστατος Χατζηνικολάου, που σε άλλες περιπτώσεις
επεμβαίνει και βάζει τα πράγματα στην θέση που εκείνος θεωρεί σωστή, δεν έβγαλε
μιλιά. Πολύ φοβάμαι, ότι αν ήμουν εκεί θα την έφτυνα.
Αυτή είναι λοιπόν η Ντορίτσα μας που σαν υπουργός
εξωτερικών, αλλά και σαν δήμαρχος Αθηναίων, άλλαξε τον εξοπλισμό των γραφείων
της, από χαλιά, κουρτίνες, έπιπλα κ.λπ. με χρήματα βέβαια του έλληνα φορολογούμενου.
Όπως και εκείνος ο ανεκδιήγητος Σπηλιωτόπουλος, που παράγγελνε γραβάτες από το
εξωτερικό και τις χρέωνε στον προϋπολογισμό του υπουργείου.
Πάμε παρακάτω και ας πούμε και δυο λόγια για τον μέγα
(αντι)συνταγματολόγο Ευάγγελο Βενιζέλο.
Αυτός λοιπόν επειδή ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ Καμμένος, δεν τον
αφήνει σε χλωρό κλαρί, απεκάλεσε τον Καμμένο αλητάμπουρα. Ποιος, ο Βενιζέλος
που έχει κάνει πλείστους όσους αντισυνταγματικούς νόμους και διάφορα τερτίπια
για να απαλλάξει δικούς του από κατηγορίες διαφθοράς και βάλε για να γλυτώσουν
την δικαιοσύνη. Είναι αυτός που σαν πρόεδρος της επιτροπής τότε για την υπόθεση
Τσοχατζόπουλου, είχε αποφανθεί, ότι ο σημερινός έγκλειστος στον Κορυδαλλό, δεν
φέρει ευθύνη.
Ο Βενιζέλος που στην λίστα με τους πολιτικούς που έχουν
χρήματα στο εξωτερικό, κατέχει την πρώτη θέση. Από όλες τις τράπεζες της
Ελλάδος, έχει στείλει χρήματα στο εξωτερικό.
Αυτό που με στεναχωρεί και που το ανέφερα στην αρχή,
είναι το γεγονός, ότι μετά από σχεδόν ενάμισι χρόνο, που είναι στην εξουσία ο
ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχει στείλει ακόμη κανέναν στον εισαγγελέα. Και ο Καμένος πολλές
φορές αναφέρθηκε από το βήμα της Βουλής και στον Βενιζέλο, για τα υποβρύχια και
σε άλλους, αλλά ακόμη δεν είδαμε φως και αυτό με στεναχωρεί. Πολύ φοβάμαι,
μην αναγκαστούμε πάλι να πούμε, αυτό που λέει ο λαός, ότι κόρακας κοράκου μάτι
δεν βγάζει.
Η Φώφη μας που ανεβαίνει στο βήμα της Βουλής και
προσπαθεί να κρίνει τις αποφάσεις της σημερινής κυβέρνησης, λέγοντας διάφορες
βλακείες, ξεχνώντας, ότι το ΠΑΣΟΚ έχει την μεγαλύτερη ευθύνη για την σημερινή
κατάσταση που βιώνει η χώρα και ο λαός της. Ξεχνάει τι μας έλεγε ο ιδρυτής του
ΠΑΣΟΚ, ο μεγαλύτερος τυχοδιώκτης πολιτικός που πέρασε από την Ελλάδα. Θα άνοιγε
τον φάκελο της Κύπρου έλεγε. Θα ήταν ένα από τα πρώτα πράγματα, που θα έκανε η
κυβέρνησή του, αλλά πώς να τον ανοίξει, όταν είναι και αυτός εμπλεκόμενος σε
αυτή την εθνική τραγωδία, μαζί με τον άλλο, που τον ανακήρυξαν και Εθνάρχη, τον
Κ. Καραμανλή τον ιδρυτή της ΕΡΕ και της ΝΔ. Θα έκανε δημοψηφίσματα, είχε
υποσχεθεί, για όλα τα εθνικά θέματα, για να αποφασίζει ο λαός, που κατά τις
προεκλογικές του εξαγγελίες, αυτός (ο
λαός), θα ήταν στην εξουσία, Το ΠΑΣΟΚ θα ήταν στην κυβέρνηση, αλλά ο λαός στην
εξουσία. με αυτό το σύνθημα είχε γεμίσει όλη η Ελλάδα. Τι άλλο να πω? Οι
έλληνες έχουν ένα μεγάλο μειονέκτημα, ξεχνάνε πολύ γρήγορα.
Και ας κλείσω με τους διεφθαρμένους πολιτικούς, με τον
περιβόητο προδότη τον ΓΑΠ, που ήρθε τώρα μετά από 7 χρόνια να μας πει, ότι το
ΔΝΤ το ήθελε στην Ελλάδα και το επέβαλε, η Γερμανία. Καταρχήν δεν πρόλαβε ακόμη να το πει πριν λίγο
καιρό και τον διέψευσε ο Στρος Καν που είπε το γνωστό, ότι μαζί τα συζητούσαν
και τα σχεδίαζαν από μήνες πριν την εκλογή του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Εκτός όμως
από αυτό, αν είναι έτσι όπως το ισχυρίζεται ο ΓΑΠ, τι κάνει με αυτό?
Επιβεβαιώνει την προδοσία του. Είσαι ρε πρωθυπουργός σε μια χώρα και θα σε
διατάζουν και θα σου επιβάλουν την θέλησή τους κάποιοι άλλοι από άλλες χώρες?
Και τι κάνεις εσύ σε αυτή την περίπτωση? Τίποτα? τότε είσαι προδότης εσχάτης
μορφής.
Κλείνοντας αυτό το κείμενο, θα δημιούργησα την εντύπωση
σε αυτούς που το διάβασαν, ότι είμαι υποστηρικτής του Τσίπρα και κατήγορος όλων
των άλλων. Όχι δεν είναι ακριβώς έτσι.
Όπως είπα και στην αρχή ο Τσίπρας έχει κάνει και λάθη και
παραλείψεις και έχει και κάποια μείον στο κόμμα του. Πρώτα από όλα έχει μαζέψει
εκεί τους περισσότερους που έφυγαν από το ΠΑΣΟΚ, με αποτέλεσμα να τον
κατηγορούν σαν το νέο ΠΑΣΟΚ. Είναι οξύμωρο να ακούω τον Κουρουμπλή να λέει, ότι
φταίει το ΠΑΣΟΚ για την σημερινή κατάσταση. Αυτό είναι μία αλήθεια και εμένα με
βρίσκει σύμφωνο, αλλά εσύ κύριε Κουρουμπλή, που ήσουν τόσα χρόνια πριν
καταταγείς στον ΣΥΡΙΖΑ? Δεν ήσουν στο κόμμα που τώρα το κατηγορείς και μάλιστα
είχες και κυβερνητικές θέσεις? Δεν έχεις λοιπόν εσύ ευθύνη για την διεφθαρμένη πολιτική του ΠΑΣΟΚ?
Έχεις, άρα τουλάχιστον μη μιλάς, κάτσε εκεί που είσαι μια και παίρνεις τον καλό
μισθό σου και μην βγάζεις κουβέντα.
Επίσης ένα άλλο μειονέκτημα στο κυβερνών κόμμα, είναι ότι
οι συνεργάτες του πρωθυπουργού, εκτός εξαιρέσεων, δεν είναι οι κατάλληλοι και
σε κάποιο βαθμό ανίκανοι για την θέση που τους ανατέθηκε. Όταν δε,
παρουσιάζονται στα ΜΜΕ, άλλα λέει ο ένας, άλλα λέει ο άλλος και αλλάζουν γνώμη
κατά το δοκούν.
Λίγο πολύ αναφέρθηκα στις παραλείψεις και στα λάθη που
κατά την δική μου εκτίμηση έκανε ο Τσίπρας, αλλά είμαι της άποψης, ότι αν δεν
είχε κερδίσει τις εκλογές ο Τσίπρας το 2015 και είχαμε συνέχεια με ΝΔ και
ΠΑΣΟΚ, τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα. Σκεφθείτε ότι τις εκλογές τις
προκάλεσε ο Σαμαράς και όχι ο Τσίπρας, παρότι τις ζήταγε, όπως τώρα τις ζητάει
ο Μητσοτάκης. Ξεφορτώθηκε λοιπόν την καυτή πατάτα ο Σαμαράς και την πάσαρε στον
Τσίπρα. Τώρα γιατί τις προκάλεσε ο Σαμαράς, δεν θέλει πολύ μυαλό κανείς για να
το καταλάβει!
Άρα τι κάνω? Μεταξύ ας πούμε δύο κακών, επιλέγω το
λιγότερο κακό. Και τέλος, δεν θέλω σε καμία περίπτωση να μου λένε τα κόμματα
που με κατέστρεψαν και με οδήγησαν στην εξαθλίωση ότι θα με βγάλουν από την
κρίση. Τουλάχιστον τον Τσίπρα δεν μπορεί κανείς να τον κατηγορήσει για
διαφθορές, για διαπλεκόμενα συμφέροντα, για κατάχρηση δημοσίου χρήματος, για
μίζες και λοιπά.
Επομένως το μη χείρον βέλτιστον
Ίσως τότε, τον Δεκέμβρη του 2014, ο Τσίπρας έπρεπε να
συναινέσει στην εκλογή προέδρου που πρότεινε η ΝΔ για να μην πέσει από την
εξουσία και το επόμενο διάστημα, θα είχε τέτοια φθορά, που στις εκλογές τις
επόμενες, όποτε γινόντουσαν αυτές, θα είχε πολύ περισσότερη άνοδο ο ΣΥΡΙΖΑ από
αυτή που είχε τον Γενάρη του 2015. Και τότε θα έβλεπαν οι πολίτες, την
πραγματική διαφορά, της πολιτικής του φιλελευθερισμού των κομμάτων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ
που ήταν στην εξουσία και του ΣΥΡΙΖΑ, που θα ερχόταν αμέσως μετά.
Τελειώνοντας θέλω να επισημάνω και κάτι που δεν χωράει
αμφισβήτηση. Σήμερα στην Ευρώπη, αυτοί που μας στηρίζουν, οι κυβερνήσεις κρατών
εννοώ, είναι πολλοί περισσότεροι, από ότι ήταν πέρυσι ή πρόπερσι και όχι μόνο.
Υπάρχει στήριξη και από διεθνείς παράγοντες εκτός Ευρώπης, που βλέπουν πλέον
καθαρά, πως η συνεχής λιτότητα και καταπίεση της Ελλάδος από τους θεσμούς, δεν
οδηγεί πουθενά αλλού, παρά μόνο σε αδιέξοδα. Μόλις εχθές στις 9 του μήνα, 95 διανοούμενοι από όλο τον κόσμο, έστειλαν
επιστολή στην Κομισιόν, εν όψει της συνεδρίασης
του Ευρογκρούπ και ζητούσαν την υποστήριξη της Ελλάδος, με τέσσερα
σημεία, που δεν τα συγκράτησα να σας τα γράψω.
Το συμπέρασμα όλων αυτών, όπως είπα και πιο πάνω, είναι,
ότι ναι μεν ο Τσίπρας δεν μας ικανοποίησε στο βαθμό που μας υποσχέθηκε
προεκλογικά και πάντα κατά την γνώμη μου, έπρεπε να κάνει την επανάστασή του
και να φανεί, ότι πράγματι ερχόμενη η αριστερά στην εξουσία, υποστήριξε τις
λαϊκές μάζες και τα δίκαια των μεσαίων και κατωτέρων στρωμάτων, αλλά σε τελική
ανάλυση κανείς από εμάς που εκφράζουμε την γνώμη μας, δεν ξέρει όλα όσα ξέρει ο
νοικοκύρης. Αυτό δεν λέει η λαϊκή παροιμία? Όσα ξέρει ο νοικοκύρης δεν τα ξέρει
ο κόσμος όλος.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΕΓΓΟΣ 10.05.2016