ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 2057

Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους.

Σε συνέχεια αυτών που δημοσίευσα τις τελευταίες μέρες, σήμερα παραθέτω έναν πίνακα με το χρέος της Ελλάδος μέχρι το 2057, που αν υπάρχει η Ελλάδα έως τότε, θα έχει, (αν μπορέσει), να απολπληρώσει το χρέος της

Όποιος μπορέσει, αρχίζοντας από το ένα, να μετρήσει μέχρι το τελευταίο ευρώ του χρέους μας, μέσα σε 15 χρόνια, θα γραφτεί στο βιβλίο Γκίνες. Απλά για να καταλάβετε, ότι μιλάμε για αστρονομικά ποσά, που δεν είναι δυνατόν να πληρωθούν.

Είναι σαν να λέμε σε κάποιον που έχει έναν μισθό ας πούμε 1500 €, πάρε ένα δάνειο ενός εκατομμυρίου € και του λέμε, ότι πρέπει να μας το ξεπληρώσει σε 5 χρόνια μαζί με τους τόκους, που θα είναι στο σύνολο 1.200.000 €.Τα πέντε χρόνια έχουν 60 μήνες, που σημαίνει ότι πρέπει να μας δίνει κάθε μήνα 20.000 €. Γίνεται? Αν γίνεται, τότε θα μπορέσει και η Ελλάδα να το κάνει το θαύμα. Θα ξεπουλήσουν όλη την Ελλάδα και ακόμη θα χρωστάμε.

Δεν είναι καθόλου δύσκολο να καταλάβει κανείς, γιατί μας δάνειζαν τόσα λεφτά, αφού ήταν περισσότερο από βέβαιο, ότι δεν θα μπορέσουμε ποτέ να τα αποπληρώσουμε. Δείτε τον πίνακα.

Το χρέος της Ελλάδος μέχρι το 2057 ανά έτος

2015: 38,328 δισ

2016: 7,227 δισ

2017: 9,648 δισ

2018: 4,600 δισ

2019: 13,628 δισ

2020: 5,080 δισ

2021: 5,154 δισ

2022: 6,907 δισ

2023: 9,208 δισ

2024: 8,964 δισ

2025: 7,419 δισ

2026: 8,059 δισ

2027: 8,062 δισ

2028: 7,469 δισ

2029: 6,893 δισ

2030: 7,220 δισ

2031: 6,723 δισ

2032: 9,523 δισ

2033: 6,780 δισ

2034: 9,520 δισ

2035: 9,247 δισ

2036: 9,316 δισ

2037: 12,813 δισ

2038: 12,516 δισ

2039: 13,401 δισ

2040: 6,369 δισ

2041: 7,292 δισ

2042: 7,682 δισ

2043: 10,100 δισ

2044: 6,23 δισ

2045: 8,13 δισ

2046: 4,83 δισ

2047: 5,9 δισ

2048: 2,5 δισ

2050: 500 εκατομμύρια ευρώ

2053: 2 δισ

2054: 6,3 δισ

2057: 1,13 δισ

Ο ΟΔΔΗΧ έχει διαβιβάσει και το χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής του χρέους της Κεντρικής Διοίκησης. Ανάμεσα στα στοιχεία αυτά περιλαμβάνεται και το χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής των δανείων από το ΔΝΤ το οποίο έχει ως εξής:

2015: 5,498 δισ

2016: 2,995 δισ

2017: 708 εκατομμύρια

2018: 1,763 δισ

2019: 2,046 δισ

2020: 2,046 δισ

2021: 2,046 δισ

2022: 1,910 δισ

2023: 1,338 δισ

2024: 284 εκατομμύρια ευρώ.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΕΓΓΟΣ                                                                                                             21.11.2015

ΤΙ ΧΡΩΣΤΑΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΤΟΚΟΧΡΩΛΥΣΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 2030

   

Καλημέρα σε όλους εσάς τους φίλους μου στο faceboock.
Εχθές στην δημοσίευση που έκανα, υποσχέθηκα να σας δημοσιεύσω έναν πίνακα, που φαίνεται ττ πρέπει να πληρώσει η Ελλάδα μέχρι το 2030 σε τοκοχρεωλύσια.
Δείτε λοιπόν τον πίνακα και πέστε μου και μένα, που θα βρεθούν αυτά τα δισεκκατομύρια σε 15 χρόνια, λες και είναι ρεβύθια, που και ρεβύθια να ήταν, για να τα μετρήσεις ένα ένα δεν θα προλάβεις σε 15 χρόνια.
Εκτός από τον πίνακα, αν θέλετε μπορείτε να διαβάσετε και άλλες λεπρομέρειες στο κείμενο.
Τελικό ποσό 291 δις € σε 15 χρόνια, μόνο για τόκους και χρεωλύσια.
Αυτά μας φόρτωσαν στις πλάτες μας οι κυβερνήσεις τα τελευταία 40 χρόνια και τα οποία σκόπιμα μας τα έδιναν οι δανειστές μας, ενώ ήταν βέβαιοι, ότι δεν θα μπορέσουμε ποτέ να τα αποπληρώσουμε, με τελικό σκοπό να μας πάρουν και τα σώβρακα. Στο τέλος αυτό θα γίνει και οι νεώτεροι θα το ζήσετε και να με θυμηθείτε.
Όσο για τους πολιτικούς μας που τα έπαιρναν, κυκλοφορούν ελεύθεροι και ωραίοι λες και δεν έχουν καμία ευθύνη. 
 
Αντιγράψτε και ανοίξτε το παρακάτω λινκ


 http://www.protothema.gr/economy/article/420374/posa-telika-tha-hrostaei-i-ellada-mehri-to-2030/

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΕΓΓΟΣ                                                                                                            19.11.2015
 

ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΕΝΟΣ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΜΕΝΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

Είναι πολύ λυπηρό αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια και είμαι αναγκασμένος να παραδεχθώ, ότι έκανα λάθος εκτίμηση στις προβλέψεις μου.

Στην μεταπολεμική Ελλάδα, δόθηκαν δύο ευκαιρίες να αναδειχθεί οικονομικά, πολιτιστικά και δημοκρατικά η χώρα. Η πρώτη το 1981, που ο Ανδρέας Παπανδρέου, με την ευγλωττία που τον διέκρινε και την ικανότητά του να κάνει το ακροατήριό του να παραληρεί, σε κάθε ομιλία του, αλλά και την αναμφισβήτητα χαρισματική προσωπικότητα που διέθετε, κατάφερε μόλις σε 7 χρόνια από την ίδρυση του κόμματος του ΠΑΣΟΚ, να αναλάβει την εξουσία. Σε αυτό βέβαια συνετέλεσαν και άλλοι παράγοντες, που δεν θα αναφέρω εδώ, γιατί δεν είναι αυτό το θέμα μας.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου όμως, τις ικανότητες που διέθετε και μπορούσε αν ήθελε να αλλάξει την πορεία της Ελλάδος, δεν τις αξιοποίησε προς αυτήν την κατεύθυνση, για τον απλούστατο λόγο, ότι αυτοί που τον υποστήριξαν να ανέβει τα σκαλιά της εξουσίας, του ζήτησαν σαν αντάλλαγμα να κάνει ότι του έλεγαν και σύμφωνα με τις επιθυμίες τους. Συγκεκριμένα του είπαν: Θα λες ότι θέλεις, αλλά δεν θα τα πραγματοποιείς, θα κάνεις ότι εμείς θέλουμε. Για όσους αμφιβάλουν, τους συνιστώ να διαβάσουν το βιβλίο του διακεκριμένου συγγραφέα και κάποτε γενικού γραμματέα, του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ Λουντς,  Αθανάσιου Στριγά, ΄΄ Η μαύρη βίβλος των ελλήνων πολιτικών ΄΄ όπως επίσης και το άλλο του βιβλίο του, ΄΄ Κύπρος απόρρητος φάκελος. ΄΄  Όσο του το επέτρεπαν οι συνθήκες, είναι πολύ αποκαλυπτικός ο συγγραφέας. Έχει δε γράψει, ότι οι πρωθυπουργοί της Ελλάδας, είναι προκατασκευασμένοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, από τα παγκόσμια διευθυντήρια. Δεν νομίζω να έχει αντίρρηση κανείς!!

Εκεί μέσα θα διαπιστώσουν τι σήμαινε Ανδρέας για την Ελλάδα, πως ανέβηκε τα σκαλιά της εξουσίας, τι έλεγε και τι έκανε, καθώς επίσης και όλοι οι υπόλοιποι πολιτικοί, που πέρασαν από την μεταπολίτευση και μετά,  από την ελληνική Βουλή.

Για να κλείσω λοιπόν το κεφάλαιο του Ανδρέα, θα θυμίσω, ότι δεν έκανε τίποτα από τα κυριότερα που είπε και η υποτιθέμενη σοσιαλιστική κυβέρνηση, της οποίας ήταν πρόεδρος, μόνο σοσιαλιστική δεν ήταν. Αυτά που έκανε, ήταν μηδαμινά και αυτά που του επέτρεπαν τα διεθνή διευθυντήρια, αλλά έδωσαν αφορμή να υπάρχουν ακόμη και σήμερα πολίτες, που πίνουν νερό στο όνομά του λόγω άγνοιας. Τι έκανε όμως για τον φάκελο της Κύπρου, που έλεγε, ότι το άνοιγμα του φακέλου, θα ήταν ένα από τα πρώτα πράγματα που θα έκανε η κυβέρνησή του? Τι έκανε που έλεγε, ότι θα φέρει την συμφωνία Ρότζερς στη Βουλή για να επανεξετασθεί? (Αυτή η συμφωνία είναι που επανένταξε στο ΝΑΤΟ την Ελλάδα, που είχε αποχωρήσει, με την θεατρική και οπερετική  απόφαση του <<Εθνάρχη>> Καραμανλή). Έχει γραφτεί και ένα βιβλίο από τον Κώστα Μπάρμπη, με τίτλο, ΄΄ Εθνάρχης ή εθνικός εφιάλτης ΄΄

Τι έκανε επίσης, ή μάλλον δεν έκανε ποτέ το ΠΑΣΟΚ στα 20 χρόνια διακυβέρνησης της χώρας, ούτε ένα δημοψήφισμα, για να αποφασίσει ο λαός για τα εθνικά θέματα, όπως είχε υποσχεθεί ότι θα γίνεται. Θυμόσαστε οι παλιότεροι εκείνο το περίφημο ΄΄ Το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, ο λαός στην εξουσία. ΄΄ και πολλά άλλα.

Συμπέρασμα όλων αυτών είναι, ότι χάθηκε η ευκαιρία που λέγαμε παραπάνω για να αναδειχθεί η Ελλάδα και να πάρει την θέση που της αξίζει στο παγκόσμιο στερέωμα και αυτό εξαιτίας του τυχοδιωκτισμού  του Ανδρέα Παπανδρέου που δεν έχει προηγούμενο. Από την μεταπολίτευση και μετά και ιδίως από την ανάληψη της εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ, άρχισε η κατρακύλα της Ελλάδος και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Εφημερίδες της Ευρώπης, αλλά και πέραν του ατλαντικού, έγραφαν για το ΠΑΣΟΚ, ότι είναι το ποιο διεφθαρμένο κόμμα της Ευρώπης και ο πρόεδρός του και πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου, είναι ο πρωθυπουργός που καταλήστεψε την Ελλάδα. Ακριβώς με αυτά τα λόγια. Έχω τα αποκόμματα των εφημερίδων της εποχής.

Ξεκινώντας όμως στην αρχή είπα, ότι χάθηκαν δύο ευκαιρίες για να αναδειχθεί η Ελλάδα. Η πρώτη λοιπόν ήταν αυτή που περιέγραψα με τον Ανδρέα. Ποια ήταν όμως η δεύτερη?

Με την διεφθαρμένη και ασύδοτη πολιτική λοιπόν του ΠΑΣΟΚ, κατά το μεγαλύτερο μέρος και της ΝΔ κατά το υπόλοιπο, φτάσαμε στο 2009, που η προδοτική πολιτική, αρχικά του Κώστα Σημίτη, μετέπειτα του νεώτερου Κώστα Καραμανλή και Γιώργου Παπανδρέου, μας βάλανε την θηλιά στο λαιμό και μας οδήγησαν στα μνημόνια. Με το λεφτά υπάρχουν του ΓΑΠ, με τα 18 αντιμνημονιακά σημεία του Ζαπείου του Σαμαρά, που έφυγε για την Ευρώπη αντιμνημονιακός και γύρισε μνημονιακός, με το PSI του Βενιζέλου, που έφαγε τα χρήματα των ταμείων, (20 δις € δεν είναι λίγα λεφτά) και πάει λέγοντας, έσφιξε η θηλιά τόσο πολύ, που φτάσαμε στο σημείο να έχουμε, στην Ελλάδα του 21^ου αιώνα πάνω από 7.000 αυτοκτονίες απελπισμένων και απογοητευμένων συμπατριωτών μας, να έχουμε το κλείσιμο πάνω από 300.000 βιοτεχνιών, την δημιουργία 1.500.000 επίσημα ανέργων και ανεπίσημα 2.000.000, το κούρεμα μισθών και συντάξεων σε ποσοστά πάνω από το 50%, σε πραγματικές τιμές, το κλείσιμο των περισσοτέρων από τα μισά καταστήματα των πόλεων, την μετανάστευση περισσοτέρων από 300.000 νέων ανθρώπων, κυρίως επιστημόνων, που έψαξαν να βρουν την τύχη τους σε άλλες χώρες, την συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους, της παιδείας κ.λπ. κ.λπ. που τελειωμό δεν έχουν.

Προ αυτής της κατάστασης το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, που μέχρι τότε έμπαινε δεν έμπαινε στη Βουλή, με το ποσοστό του 3% που διέθετε, άρχισε να ανεβαίνει και να διεκδικεί την εξουσία, από τα άλλα παραδοσιακά κόμματα, για τον βασικό λόγο, ότι μη έχοντας κυβερνήσει, δεν βαρυνόταν με διαπλοκές και διαφθορά, ανήκε δε σε ένα άλλο χώρο, μεταξύ αριστεράς περισσότερο και κέντρου και επιτέλους μεγάλο μέρος των πολιτών, ήθελε να φέρει ας πούμε μια πραγματική αλλαγή από τα καθιερωμένα κόμματα που εναλλάσσονταν στην εξουσία επί 40 χρόνια.

Παρ΄ όλες λοιπόν τις τρομοκρατικές βλακείες που εκτοξεύονταν από τους ανεγκέφαλους της ΝΔ του ΠΑΣΟΚ, του Ποταμιού και των άλλων κομμάτων, (Βούλτεψη, αν κερδίσει τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα έχουμε χαρτί υγείας, Άδωνις, θα πάρω τα λεφτά μου στο εξωτερικό αν βγει ο ΣΥΡΙΖΑ, Σαμαράς, Βενιζέλος, Παπαδήμας, δεν θα έχουμε πετρέλαιο και θα παγώσουμε και ένα κάρο άλλες ηλιθιότητες), παρ΄ όλα αυτά λοιπόν, ο κόσμος εμπιστεύθηκε τον ΣΥΡΙΖΑ και τον πρόεδρό του, τον Αλέξη Τσίπρα, γιατί μεταξύ άλλων του υποσχέθηκε την πραγματική αλλαγή, την κατάργηση των μνημονίων, ή έστω την μη συνέχισή τους, το τέλος της λιτότητας, το τέλος της τρόικας, που μπαινόβγαιναν στα υπουργεία και αλώνιζαν, όπως έλεγαν, την εξασφάλιση της πρώτης κατοικίας, την μη περαιτέρω μείωση των συντάξεων, την επαναφορά του 13^ου μισθού στους χαμηλοσυνταξιούχους, την αύξηση του βασικού μισθού στα 751 €, την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, την τιμωρία των υπευθύνων πολιτικών και όχι μόνο, για την κατάσταση που οδήγησαν την χώρα με τις προδοτικές πολιτικές τους, αλλά και την τιμωρία αυτών που εμπλέκονταν σε διαπλοκές, διαφθορές κ.λπ. και τόσα άλλα.

Το βράδυ δε των εκλογών, στις 25 του Γενάρη, μετά που φάνηκε η καθαρή πλέον νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, ο πρόεδρος του κόμματος και από την επομένη πρωθυπουργός της Ελλάδος, ανέβηκε στην εξέδρα που είχε στηθεί στην Πανεπιστημίου, πάνω από την πλατεία Κλαυθμώνος, μαζί με τον πρόεδρο των ΑΝΕΛ, που είχε ήδη συνομιλήσει για συνεργασία μετεκλογική και απευθυνόμενος στο πλήθος που τον ζητωκραύγαζε, του υποσχέθηκε για μια ακόμη φορά, όλα αυτά που ανέφερα παραπάνω και αποτελούσαν προεκλογικές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ, πράγματα που τα ανέφερε και επίσημα πλέον στις προγραμματικές του δηλώσεις, όταν παρουσιάστηκε στην Βουλή. Είπε επίσης, ότι όλη η Ευρώπη μιλάει για την Ελλάδα και ήταν αλήθεια. Για πρώτη φορά ίσως μεταπολεμικά, υπήρχε τόσο μεγάλη κάλυψη των εκλογών, από τα διεθνή ΜΜΕ. Ήταν πράγματι μια μεγάλη αλλαγή για την Ελλάδα.  Και ο κόσμος ανάσανε πλέον έναν αέρα δημοκρατίας, έναν αέρα ανακούφισης και ήλπιζε, ότι η για πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση, θα φροντίσει επιτέλους για τον λαό της μεσαίας τάξης και κάτω, που τόσες δεκαετίες, ήταν παραμελημένη.

Με όλα αυτά και με τις πρώτες ενέργειες της κυβέρνησης, από την πρώτη κιόλας εβδομάδα, που έγιναν πράγματα, όπως εγράφη, που δεν είχαν γίνει τόσες δεκαετίες, εκτινάχθηκε η δημοτικότητα του Αλέξη Τσίπρα στα ύψη. Έφτασε κοντά στο 80% η δημοφιλία του, πράγμα πρωτοφανές.

Ξεκίνησαν λοιπόν και οι διαπραγματεύσεις με τους δανειστές μας, με τα γνωστά αποτελέσματα, τα οποία ανέφερα σε προηγούμενο σχόλιό μου, μην τα αναφέρω ξανά γιατί ο σκοπός αυτού του σχολίου είναι διαφορετικός.

Ο Αλέξης Τσίπρας λοιπόν, από την αρχή έκανε πολλά λάθη και άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για τον εξαναγκασμό και την υποταγή της Ελλάδας στα συμφέροντα των δανειστών.

Πρώτο λάθος του η συνεργασία με μεγάλο μέρος των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ. Δεν μπορούμε να κατηγορούμε ένα κόμμα για  διαφθορά που επί δύο δεκαετίες ήταν στην εξουσία και μετά να δεχόμαστε, αυτούς τους βουλευτές που υπέθαλπαν την διαφθορά, για κάποιους λόγους, στους κόλπους του δικού μας κόμματος!! Επίσης η πρότασή του για την θέση του προέδρου δημοκρατίας στον Παυλόπουλο μεγάλο λάθος, έστω και αν αποσκοπούσε σε κάποιους λόγους, που λίγο πολύ είναι γνωστοί. Ένα μεγάλο αγκάθι της δημόσιας διοίκησης στην Ελλάδα, είναι και οι πλεονάζοντες κατά χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι. Και ο κ. Παυλόπουλος ευθύνεται κατά πολύ. Ούτε ο ίδιος δεν ξέρει πόσες χιλιάδες έχει διορίσει, ξεπερνούν πάντως ίσως και τις 200.000.

Δεύτερο λάθος οι συνεχείς υποχωρήσεις του απέναντι στους δανειστές, που όσο τους έδινε υποχωρώντας, όλο και περισσότερα ζήταγαν.

Τρίτο λάθος, ότι από τις πρώτες μέρες έλεγε ο υπουργός των οικονομικών του και φυσικά με την σύμφωνο γνώμη του, ότι δεν χρειαζόμαστε λεφτά και δεν θα εκταμιεύσουμε το υπόλοιπο των 7,5 δις που είναι να πάρουμε, λες και το είχαν έτοιμο να μας το παραδώσουν οι δανειστές και το αποποιηθήκαμε. Από την άλλη όμως μέσα σε διάστημα λίγων μηνών, πληρώναμε τις δυσβάσταχτες υποχρεώσεις μας για να φανούμε φερέγγυοι στην Ευρώπη και στο ΔΝΤ, μη μπορώντας όμως η κυβέρνηση να αρχίσει να υλοποιεί έστω και μία από τις δεσμεύσεις της.

Άλλο λάθος της σημερινής κυβέρνησης , είναι οι διχασμένες γνώμες των στελεχών της. Ο κάθε ένας έχει διαφορετική γνώμη για ένα θέμα, αλλά και οι ίδιοι, άλλα λένε το πρωί, άλλα το βράδυ και άλλα το άλλο πρωί. Δεν σκέφτονται προτού ανακοινώσουν μια απόφασή τους, αν αυτή είναι εφικτό να εφαρμοσθεί και την ανακοινώνουν και όταν αρχίσουν οι αντιδράσεις, αρχίζουν και οι υποχωρήσεις και ξανά και ξανά κ.ο.κ.

Σήμερα που γράφω αυτές τις γραμμές, υπέβαλε την παραίτησή του ο κ. Σακελλαρίδης, κατόπιν υπόδειξης του πρωθυπουργού, λόγω διαφωνίας του με το πολυνομοσχέδιο, που θα τεθεί σε ψηφοφορία στη Βουλή. Επίσης διαφοροποιούνται και άλλοι βουλευτές και από το κόμμα που κυβερνά, αλλά και από το συγκυβερνών κόμμα, όπως ο κ. Νικολόπουλος.

Για αυτούς που διαφοροποιούνται, το μέγαρο Μαξίμου, αλλά και ο κ. Καμένος, είπαν, ότι όταν συμμετείχαν στα ψηφοδέλτια των τελευταίων εκλογών της 20^ης Σεπτεμβρίου, ήξεραν για την συμφωνία του Αυγούστου και την είχαν υπογράψει ήδη. Ναι πράγματι ήξεραν, αν και πολύ αμφιβάλλω, γιατί κανείς δεν διαβάζει τα μνημόνια και όλες αυτές τις συμφωνίες των εκατοντάδων σελίδων, που είναι και ακαταλαβίστικα αλλά τα ψηφίζουν, αφού ούτως ή άλλως δεν θα μπορούσαν να κάνουν και αλλιώς. Είναι  η γραμμή του κόμματος, τα δέχθηκε ο πρωθυπουργός σε εκείνη την ατέλειωτη νύχτα της διαπραγμάτευσης και τα έφερε στην βαλίτσα του και τα ψήφισαν ως και τα περισσότερα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Θα ήθελα όμως να ρωτήσω τον πρωθυπουργό της χώρας και τον συνεργάτη του τον κ. Καμένο, αυτοί τήρησαν την άγραφη συμφωνία που έκαναν με τον ελληνικό λαό? Και η οποία είναι ποιο ιερή από την συμφωνία που έκαναν και υπέγραψαν με τους δανειστές και είναι σε τέλεια αντίθεση από τα υπεσχημένα και από αυτά που προσδοκούσε ο λαός, ο για μία ακόμη φορά προδομένος.

Ξέχασε ο κ. Καμένος αυτά που έλεγε, ότι  δεν τους έχουμε ανάγκη, (τους δανειστές), θα μας βοηθήσει η Ρωσία, θα ενταχθούμε στους BRICKS, δεν θα τους πληρώσουμε αν δεν μας δώσουν λεφτά κ.λπ. κ.λπ.

Που είναι επίσης, εκείνα όλα όσα αποκάλυψε ο κ. Καμένος με την ανάληψη του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και αφορούσαν καταχρήσεις εκατομμυρίων και ήταν βόμβα μεγατόνων? Που είναι οι υποσχέσεις του πρωθυπουργού, ότι κανείς να μην ελπίζει, ότι θα μείνει στο απυρόβλητο, λόγω ασυλίας βουλευτικής? Πότε θα τιμωρηθούν οι ένοχοι? Για μία ακόμη φορά θα μείνουν ατιμώρητοι.

Τελειώνοντας λοιπόν, για να μην αναφέρω και όλα τα άλλα που δεν έγιναν, θέλω να πω, ότι κατά την γνώμη μου, η δεύτερη ευκαιρία που έχασε η Ελλάδα για να αναδειχθεί σε αυτό που πραγματικά της αξίζει, είναι αυτή που χάθηκε με την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα.

Όταν τον πρώτο μήνα της διακυβέρνησης της χώρας, είχε ανέβει η δημοφιλία του στο 80% και άρχισαν οι εκβιασμοί εκ μέρους των δανειστών, δεν έπρεπε να  κάνει καμία υποχώρηση και είμαι απόλυτα βέβαιος, ότι ο λαός θα τον ακολουθούσε. Σε τελευταία ανάλυση, η γνώμη μου είναι, ότι δεν επρόκειτο να μας συμβεί τίποτα χειρότερο από αυτά που μας συνέβησαν και που πρόκειται να μας συμβούν τα επόμενα χρόνια. Μην έχει κανείς την ψευδαίσθηση, ότι σε τρία ή τέσσερα χρόνια θα βγούμε από τα μνημόνια και θα ανακάμψουμε. Ούτε σε είκοσι χρόνια. Βρείτε και διαβάστε πόσα χρήματα πρέπει να δίνουμε κάθε χρόνο για τα επόμενα τριάντα χρόνια και μετά σκεφθείτε πως θα βρεθούν αυτά τα χρήματα. Θα βρεθούν μόλις φτάσουν όλες τις συντάξεις στα 350 €.  Ίσως σε κάποιο επόμενο σχόλιό μου, να βρω και να σας παραθέσω τον πίνακα των τοκοχρεολυσίων. 

Η Ελλάδα τελείωσε οριστικά πλέον, χάθηκε και η τελευταία ευκαιρία και δεν πρόκειται να υπάρξει άλλη. Και δυστυχώς όλη αυτή η κατάσταση, ευνοεί τα κόμματα της ακροδεξιάς, που λανθασμένα ο λαός κατευθύνεται προς αυτά νομίζοντας  ότι έτσι θα υπάρξει λύση. ΛΑΘΟΣ.

Και επειδή στην αρχή είπα, ότι έκανα λάθος εκτίμηση στις προβλέψεις μου, ναι ομολογώ, ότι είχα επενδύσει πολλά στον Αλέξη Τσίπρα, είχε αποκτήσει την απόλυτη εμπιστοσύνη μου και είχα πιστέψει, ότι θα αναδειχθεί μεγάλος ηγέτης και θα συνδέσει το όνομά του με την αλλαγή όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά και της Ευρώπης ως ένα σημείο.

Αν ο Αλέξης Τσίπρας, έπαιρνε για την Ελλάδα την μεγάλη απόφαση, ο λαός θα τον ακολουθούσε, αυτό είναι πλέον ή βέβαιο και μετά θα ακολουθούσαν το παράδειγμά του και άλλες χώρες στην Ευρώπη, με πρώτες την Ισπανία, την Πορτογαλία,, την Ιταλία, πιθανόν την Γαλλία κ.ο.κ. και κατόπιν αντίο η κυριαρχία της Γερμανίας στην Ευρώπη, που ουσιαστικά ποτέ δεν ενώθηκε, αλλά Γερμανοποιήθηκε και που έχει ήδη αρχίσει η διάλυσή της. Απλά είναι θέμα χρόνου, αν συνεχίσουν αυτή την τακτική.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΕΓΓΟΣ                                                                                                      19.11.2015

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ

Αυτό που με προβληματίζει, γιατί δεν έχω σπουδάσει και δημοσιογραφία, είναι, το ότι έχω τόσα πολλά στο μυαλό μου και είναι άλλωστε τόσα πολλά αυτά που έχουν συμβεί τους τελευταίους μήνες, που δεν ξέρω από πού να αρχίσω και πώς να τα βάλω σε μία σειρά.

Θα προσπαθήσω λοιπόν, όσο μπορώ ποιο σύντομα, να εκθέσω από εδώ μέσα κάποια σκέψεις μου και κάποια γεγονότα, που έχουν οδηγήσει τον ελληνικό λαό σε απελπισία ακόμη μια φορά και πολύ φοβάμαι, ότι με αυτό το τρίτο και ποιο σκληρό μνημόνιο, από τα προηγούμενα, θα οδηγήσουν πολύ περισσότερους απελπισμένους έλληνες, στο απονεμημένο διάβημα να θέσουν τέρμα στην ζωή τους και μετά να δω οι σημερινοί κυβερνώντες, που κατηγορούσαν τους προηγούμενους, ότι είναι υπεύθυνοι για τόσες χιλιάδες αυτοκτονίες, λόγω της πολιτικής της σκληρής λιτότητας, να δω λοιπόν τι θα έχουν να πουν και πως θα δικαιολογηθούν.

Προτού όμως αρχίσω να υποβάλλω τις σκέψεις μου και να προσπαθήσω να εξηγήσω αυτή την τόσο μεγάλη αλλαγή της σημερινής κυβέρνησης, από το πρόγραμμα που είχε εξαγγείλει ο πρόεδρος του κόμματος και σημερινός πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, θα ήθελα να κάνω μία παρένθεση.

Όλον αυτόν τον καιρό, ειδικά από τις εκλογές και μετά, ακούγονται πολλά, λέγονται πολλά και η κυβέρνηση σφυροκοπείται και όχι άδικα, από όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Πάνω σε αυτό, θα ήθελα να κάνω μία επισήμανση.  Συμφωνώ απόλυτα, ότι ο πρωθυπουργός και το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ που ηγείται, έχει ξεφύγει τελείως από το πρόγραμμά του, ειδικά από αυτό της Θεσσαλονίκης και αυτό είναι απορίας άξιο και χρήζει ειδικής μελέτης, γιατί να ξεφύγει τόσο πολύ. Αυτό όμως που για μένα έχει μεγάλη σημασία είναι, ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης και ειδικά η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, δεν έχουν το δικαίωμα να μιλάνε και να επικρίνουν τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι και αν κάνει και όσα μέτρα αντιλαϊκά και να φέρει, (όσο σκληρά και αν είναι αυτά), για τον απλούστατο λόγο, ότι για την σημερινή απελπιστική κατάσταση που βιώνει η χώρα και οι πολίτες της, αποκλειστικά υπεύθυνοι είναι αυτά τα δύο κόμματα που εναλλάσσονταν στην εξουσία επί 40 χρόνια και εξυπηρετούσαν τα κομματικά τους συμφέροντα και αυτά των δικών τους ανθρώπων.

Ποιος νομοθετούσε να παίρνουν συντάξεις οι δημόσιοι στα 40, 45 και 50 χρόνια, από που και με τίνος χρήματα έδιναν αυξήσεις της τάξεως του 4 και 5%, όταν η Γερμανία, η ποιο εύρωστη οικονομικά χώρα της Ευρώπης, έδινε αυξήσεις 1,5, 2% ή και καθόλου για κάποια χρόνια.

Επειδή όμως δεν είναι αυτό το θέμα μου, ας κλείσω την παρένθεση και μούγκα κύριοι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και βγάλτε τον σκασμό, γιατί αυτό που σας αξίζει είναι μόνο η περιφρόνηση, για να μην αναφερθώ και στα όσα πλείστα σκάνδαλα βαρύνεστε,  στις προδοτικές συμφωνίες, το ξεπούλημα της χώρας στα ξένα συμφέροντα, με το αζημίωτο φυσικά και τόσα άλλα.

Ας δούμε λοιπόν τι γίνεται σήμερα και που οδηγούμαστε.

Ο σημερινός πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, κατόρθωσε σε μικρό σχετικά διάστημα, να αποκτήσει την εμπιστοσύνη και την συμπάθεια της πλειοψηφίας των πολιτών, πράγμα που οφείλεται στην ανικανότητα των προηγούμενων κυβερνήσεων να οδηγήσουν την χώρα σε σωστή ρότα, οφείλεται επίσης στην σωρεία σκανδάλων των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, στην διαφθορά που τέλος δεν είχε, στις μίζες που ελάμβαναν οι υπουργοί για να φορτώσουν την χώρα με εξοπλιστικά προγράμματα τριπλάσια από τα αναγκαία, για να παίρνουν μεγαλύτερες μίζες και ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό.

Οφείλεται όμως η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ και σε όλα αυτά που έλεγε ο πρόεδρός του και που ικανοποιούσαν τον πολίτη, που είχε πλέον βαρεθεί να ακούει για λιτότητα για περικοπές μισθών και συντάξεων, να ακούει για χιλιάδες αυτοκτονίες πολιτών, που από απελπισία μη μπορώντας να ανταπεξέλθουν στα αδιέξοδα που οδήγησε η πολιτική της λιτότητας και των τοκογλύφων δανειστών μας, μη αντέχοντας όλα αυτά έπαιρναν την απόφαση να θέσουν τέρμα στη ζωή τους.

Ο κύριος Τσίπρας λοιπόν, σαν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, πιάνοντας τον σφυγμό του απελπισμένου πολίτη, του έταξε πολλά και διάφορα, κέρδισε την εμπιστοσύνη του με τους ωραίους λόγους του και κατάφερε να πάρει την εξουσία στα χέρια του, στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015.

Από την πρώτη εβδομάδα κιόλας, η δημοτικότητά του, εκτινάχθηκε στα ύψη και ενώ οι δημοσκοπήσεις προ των εκλογών, για τον καταλληλότερο πρωθυπουργό, αν θυμάμαι καλά, του έδιναν ένα ποσοστό, κάπου στο 28 με 30%, έναντι του Σαμαρά που έπαιρνε πάνω από 45%, ξαφνικά ήρθαν τα πάνω κάτω και στις δημοσκοπήσεις είχε ένα ποσοστό πρωτοφανές για τόσο σύντομο χρονικό διάστημα μάλιστα. Άγγιξε το 80% και ίσως να το πέρασε κιόλας.

Αυτό οφείλεται στις πρώτες ενέργειες της πρώτης εβδομάδος, που ομολογουμένως όπως εγράφη, όσα έκανε η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα σε μία εβδομάδα, δεν τα έκαναν οι άλλοι σε χρόνια. Οφείλεται και στην παρουσία του Βαρουφάκη, ακόμη και το ότι πηγαινοερχόταν με την μηχανή του χωρίς ασφάλεια γύρω του, σε όλα αυτά που μας έλεγαν και στον αέρα δημοκρατίας που έπνευσε στην χώρα περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Την ίδια μέρα που ο Πανούσης ανέλαβε το υπουργείο προστασίας του πολίτη, αφαίρεσε τα κάγκελα από την Βουλή και τόσα άλλα.

Πιστεύω πως τον πρώτο εκείνον καιρό ακόμη και οι αντιπολιτευόμενοι οποιασδήποτε παράταξης, εάν ήθελαν να εκτιμήσουν την κατάσταση αντικειμενικά, θα έπρεπε να ήταν ικανοποιημένοι.

Ανακοινώθηκαν μέτρα στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης, που ικανοποίησαν τους δοκιμαζόμενους πολίτες τα τελευταία χρόνια, όπως, αυξήσεις στον βασικό μισθό, επαναφορά του 13^ου μισθού στους χαμηλοσυνταξιούχους, μη περικοπή των συντάξεων, επαναφορά του αφορολόγητου των 12000 € κατάργηση του παράνομου ΕΝΦΙΑ και πολλά άλλα. Όλα αυτά λοιπόν ικανοποίησαν τους πολίτες και η δημοφιλία του Αλέξη παρέμενε στα ύψη.

Ώσπου ήρθε η στιγμή, όπου όλα αυτά που η νέα κυβέρνηση υποσχέθηκε στον ελληνικό λαό, έπρεπε να αρχίσει να τα υλοποιεί και όχι μόνο, υπήρχε και το αγκάθι της διαπραγμάτευσης που έπρεπε να αρχίσει με τους δανειστές για την χρηματοδότηση περαιτέρω της χώρας και που ένας λόγος που ο Σαμαράς, ίσως και ο μοναδικός, που προκάλεσε τις εκλογές, για να μεταθέσει την ευθύνη στην επόμενη κυβέρνηση και να απαλλαγεί από το βάρος ο ίδιος. Δεν θα αναλύσω γιατί τις εκλογές τις προκάλεσε ο Σαμαράς και όχι ο Τσίπρας, είναι ολοφάνερο και όποιος δεν το καταλαβαίνει να βάλει το μυαλό του να σκεφθεί λίγο.

 Κακώς λοιπόν έλεγαν και ιδίως ο Βαρουφάκης, ότι δεν χρειαζόμαστε τα λεφτά, (κάποια 7,5 δις που ήταν να πάρουμε ένα υπόλοιπο, μετά όμως από την αξιολόγηση) και δεν θα τα εκταμιεύσουμε, ωστόσο σε διάστημα μόλις λίγων μηνών, η χώρα έπρεπε να πληρώσει τόκους και τοκοχρεολύσια κάποια δισεκατομμύρια, πράγμα που κατάφερε να το κάνει παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις.

Άρχισαν λοιπόν οι δυσκολίες, τα πράγματα μας οδηγούσαν σε οικονομική ασφυξία και υπήρχε σαφέστατα πρόγραμμα σχεδιασμένο στα κέντρα εξουσίας της Ευρώπης, να απομακρύνουν τον ΣΥΡΙΖΑ και να τον θεωρήσουν μία αριστερή παρένθεση. Από την άλλη όμως ο λαός συνέχιζε να υποστηρίζει την κυβέρνηση που είχε εκλέξει, αν και έχασε κάποιες μονάδες από την δημοτικότητά του ο  πρωθυπουργός.

Φτάσαμε λοιπόν στο τέλος της τετράμηνης παράτασης που μας έδωσαν οι δανειστές και ακόμη δεν είχαμε καταλήξει πουθενά και η χώρα βρισκόταν στο χείλος της κατάρρευσης, με τους δανειστές μας στην Ευρώπη να μας απειλούν ανοιχτά για αποπομπή από την Ευρωζώνη και όχι μόνο, αλλά και με πλήρη πτώχευση.

Προ αυτής λοιπόν της κατάστασης, ο Αλέξης Τσίπρας θεώρησε σκόπιμο να κάνει ένα δημοψήφισμα, για να ανανεώσει στην ουσία την εντολή που είχε πάρει από τον λαό τον περασμένο Ιανουάριο και την πήρε αυτή την ανανέωση και μάλιστα με ισχυρή πλειοψηφία κοντά στο 63%.

Και πάει με αυτή την εντολή στην Ευρώπη στην διάσκεψη των ηγετών και μετά από μία μαραθώνιο σύσκεψη, που δεν έχει προηγούμενο, γύρισε άλλος άνθρωπος από ότι πήγε, με ένα μνημόνιο που διέγραφε με μία μονοκονδυλιά, όλα όσα είχε υποσχεθεί στο πρόγραμμά του. Και το ερώτημα είναι γιατί, ένα μεγάλο ΓΙΑΤΙ?

Πολλά έχουν λεχθεί και πολλά επίσης έχουν γραφτεί. Την αλήθεια την ξέρει μόνο ο ίδιος, εμείς κάνουμε σκέψεις και ανάλογα βγάζουμε συμπεράσματα. Προσωπικά λοιπόν σκέφτομαι τα εξής:

Ας πάρουμε την εκδοχή ότι εκβιάστηκε, έπρεπε να υποχωρήσει με την δικαιολογία, ότι αν δεν δεχόταν τους εκβιασμούς, η χώρα θα κατρακυλούσε στον γκρεμό? Όχι εγώ δεν το δέχομαι, να γυρίσει να πει την αλήθεια στον ελληνικό λαό και να πάνε στο διάολο και οι δανειστές και το ευρώ και όλα τα <<καλά>> της Ευρώπης. Έτσι και αλλιώς μας έχουνε καταστρέψει, τι περισσότερο θα παθαίναμε αν μας πέταγαν από το Ευρώ, το οποίο ούτως ή άλλως πάει για φούντο, πράγμα που δεν θα το έκαναν με κανέναν τρόπο γιατί είναι τελείως ασύμφορο για την Ευρώπη, άλλωστε δεν μπορούν, δεν προβλέπεται από την συνθήκη της Ευρώπης.

Θα μπορούσε να προβεί σε μονομερή διαγραφή του χρέους, που σε μεγάλο ποσοστό είναι υπαίτιοι οι δανειστές, που σκόπιμα μας δάνειζαν και μας δανείζουν για να μας έχουν στο χέρι και να μας εκβιάζουν μέχρι τελικής πτώσεως. Ένας δικτάτορας, ο Μεταξάς, διέγραψε χρέος της Ελλάδος προς την κεντρική τράπεζα του Βελγίου, με το αιτιολογικό, ότι ο λαός προηγείται του χρέους, όταν δεν έχει να φάει και στο διεθνές δικαστήριο που μας πήγε το Βέλγιο, το έχασε, γιατί να μην το κάνει και η αριστερή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ?

Υπάρχει όμως και η άλλη εκδοχή. Η καρέκλα της εξουσίας έχει αποδειχθεί πολλές φορές, ότι είναι γλυκιά η ριμάδα. Δέχθηκε λοιπόν να υποχωρήσει μπροστά στους εκβιασμούς για να μην χάσει την εξουσία.

Είναι γεγονός, ότι όσα έγιναν τον τελευταίο χρόνο δεν έχουν ξαναγίνει σε τέτοιο βαθμό στην ελληνική ιστορία και όλα αυτά έδωσαν στον Αλέξη Τσίπρα έναν αέρα μεγάλου ηγέτη. Έχει κάνει εκτός των άλλων δύο πολύ ωραίες παρουσίες στην Ευρώπη. Την πρώτη στο Ντιμπέϊτ για την προεδρία της κομισιόν, όπου έδωσε ρέστα και έκλεψε την παράσταση από τους άλλους, σε σημείο την επόμενη μέρα να ασχολείται ο διεθνής τύπος με λόγια ιδιαιτέρως κολακευτικά για τον πρωθυπουργό της Ελλάδος και η δεύτερη και καλύτερη, όταν μίλησε στο Ευρωκοινοβούλιο και έθεσε το πρόβλημα της Ελλάδος.

Υπάρχει και μία άλλη εκδοχή. Έχει γραφτεί ότι υπήρχε σχέδιο δολοφονίας του Τσίπρα, αν δεν δεχόταν τους όρους των δανειστών. Αυτό το είπε σε συνέντευξή του o γνωστός Αμερικανός οικονομολόγος και πρώην γραμματέας του αμερικανικού θησαυροφυλακίου, Paul Craig Roberts,

Το κατά πόσο είναι αλήθεια ή όχι, δεν μπορώ να το γνωρίζω, μπορώ όμως να πω, ότι ένας πατριώτης ποτέ δεν προδίδει τις ιδέες του και τα πιστεύω του, όταν μάλιστα είναι ηγέτης ενός κράτους. Βγαίνει και λέει ανοιχτά στον λαό που τον εμπιστεύθηκε, ότι παραιτούμαι γιατί εκβιάζομαι, ή συνεννοείται με τα άλλα κόμματα για μια κοινή εθνική γραμμή και τους γράφει όλους εκεί που δεν πιάνει μελάνι.

Στο τέλος θα κάνω επικόλληση με αντιγραφή, όλο το άρθρο που αναφέρεται ο αμερικανός οικονομολόγος, αν θέλετε να το διαβάσετε για του λόγου το αληθές.

Δεν θέλω να σκέφτομαι την εκδοχή, ότι η μας κορόιδευε ενσυνείδητα, ή ότι δεν είχε την ικανότητα να δει τα πράγματα από την αληθινή σκοπιά. Στην μεν πρώτη περίπτωση θα ήταν κατάπτυστος, στην δε δεύτερη ανίκανος για ηγέτης.

Πολλά θα μπορούσαν να γραφτούν για το φαινόμενο Τσίπρα και σίγουρα οι ιστορικοί του μέλλοντος, πολλά θα έχουν να γράψουν και να αναλύσουν στον χαρακτήρα του. Προσωπικά πίστευα και ακόμη κατά βάθος το πιστεύω, ότι έχει τα προσόντα να γίνει μεγάλος ηγέτης, αρκεί να μη συνεχίσει να κάνει λάθη, γιατί έχει κάνει πολλά.

Το συμπέρασμα όμως όλων αυτών που προηγήθηκαν εδώ και 6 χρόνια τώρα είναι το εξής:

Η Ελλάδα κατά την γνώμη μου τελείωσε, δεν υπάρχει σωτηρία, η τελευταία ελπίδα πίστευα, ότι είναι ο Αλέξης Τσίπρας, αλλά πολύ φοβάμαι, ότι έχω διαψευσθεί. Κανένας τομέας δεν υπάρχει ελπίδα να ανακάμψει με την συνεχιζόμενη λιτότητα, πράγμα που το διαλαλούσε και ο σημερινός πρωθυπουργός, όταν ήταν στην αντιπολίτευση, αλλά που δεν ξέρω για ποιο λόγο ακολουθεί την ίδια συνταγή. Με την πολιτική του να βάλουμε και άλλους φόρους, να κόψουμε και άλλο τις συντάξεις, που είναι η μόνη σίγουρη πηγή εσόδων  για το κράτος, δεν υπάρχει ούτε σε 0,05% ελπίδα για ανάκαμψη. Όταν εγώ ο συνταξιούχος έχω να αγοράσω 5 χρόνια ένα ζευγάρι κάλτσες και δεν υπάρχει ελπίδα να ξαναγοράσω μέχρι να πεθάνω, πως θα κινηθούν οι βιοτεχνίες, που έχουν όλες κλείσει για τον ίδιο λόγο. Εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις έκλεισαν και συνεχίζουν να κλείνουν. Η κατάσταση πάει από το κακό στο χειρότερο και δεν υπάρχει ελπίδα ανάστροφής. Το κράτος με την λογική που ακολουθεί πολύ γρήγορα θα κατεβάσει ρολά, τα χρέη των πολιτών προς το κράτος συνεχώς αυξάνουν και αυτό που έλεγε η σημερινή κυβέρνηση, ότι θα κάνει ρυθμίσεις να εισπράξει ένα ποσοστό 20% τουλάχιστον από τα 70 δις που χρωστάνε οι πολίτες στο δημόσιο, πέφτει στο κενό. Και ας πω εδώ κλείνοντας, αυτό που έλεγε ο Αλέξης Τσίπρας για τα χρέη της Ελλάδος προς τους δανειστές. Ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος. Μου υστερείς συνέχεια το εισόδημά μου και ελπίζεις να σου πληρώσω τους φόρους που μου επιβάλεις? Μολών λαβέ.

Ο Μαδούρο ο ηγέτης της πλέον φτωχής χώρας της Βενεζουέλας, προκειμένου να κινηθεί η αγορά, από την πρώτη του Νοέμβρη, έδωσε αυξήσεις 30% στους εργαζόμενους.

Εδώ τελειώνω και για όσους είχαν την υπομονή να διαβάσουν αυτό το κείμενο, τους ευχαριστώ για την υπομονή τους.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΕΓΓΟΣ                                                                                                                                                                                                                                                                                           09.11.2015

Τι αναφέρει ο Αμερικανός οικονομολόγος

Του Νίκου Χειλαδάκη
Σε μια εκτεταμένη συνέντευξη του στο αμερικανικό ηλεκτρονικό δίκτυο, King World News, ο γνωστός Αμερικανός οικονομολόγος και πρώην γραμματέας του αμερικανικού θησαυροφυλακίου, Paul Craig Roberts, προειδοποιεί ότι υπάρχει οργανωμένο σχέδιο δολοφονίας του Έλληνα πρωθυπουργού : «We've had several cases in Latin and South America of leaders who wouldn't follow Washington's line having mysterious deaths. There have been a number of them who have been overthrown in CIA organized coups.», δηλαδή : «Έχουμε αρκετές περιπτώσεις στην Λατινική και Νότιο Αμερική από ηγέτες που δεν ακολούθησαν την γραμμή της Ουάσιγκτον και είχαν μυστήριο θάνατο. Υπάρχει μεγάλος αριθμός από αυτούς που ανατραπήκαν από οργανωμένα πραξικοπήματα από την CIA»
Σύμφωνα με τον Αμερικανό οικονομολόγο, όλη αυτή η πεντάμηνη διαδικασία διαπραγμάτευσης απολύτου αδιεξόδου μεταξύ των δανειστών της Ελλάδας και της ελληνικής κυβέρνησης, ήταν προσχεδιασμένη ακριβώς για να φτάσει εδώ που έφτασε. Η σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ, επιδιώκουν εδώ και καιρό να ταπεινώνουν και να εξουθενώνουν τους λαούς για να κάμψουν κάθε αντίσταση στα σχέδια τους και να μπορέσουν στην συνέχεια έχοντας τους πειθήνια όργανα να στραφούν στην τελική σύγκρουση με την Ρωσία.
Εκείνο που θα πρέπει να κάνει η ελληνική κυβέρνηση, σύμφωνα με τον Paul Craig Roberts, είναι να καταγγείλει την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι συμπεριφέρθηκε βάσει οργανωμένου σχεδίου εναντίον της Ελλάδας και ότι όλα ήταν προαποφασισμένα για να φτάσουν στο σημερινό αδιέξοδο. Το σχέδιο περιλαμβάνει για την Ελλάδα την δημιουργία χάους για να ακολουθήσουν οι λαοί της Ισπανίας, Πορτογαλίας, Ιταλίας ακόμα και Γαλλίας, έτσι ώστε να μην υπάρχει καμία αντίσταση στα σχέδια της Νέας Τάξης.
Το εντυπωσιακό είναι πως ο Αμερικανός οικονομολόγος πιστεύει πως δεν θα αφήσουν να βγει η Ελλάδα από το ευρώ, για να την ελέγχουν καλύτερα και πώς αν τελικά η Ελλάδα φύγει από το ευρώ που θα είναι και η σωστή της κίνηση, θα αντιμετωπίσει το μένος όλων αυτών που θα θεωρήσουν ότι ξεφεύγει από τα σχέδια τους και θα την «κεραυνοβολήσουν» με όλα τα μέσα γιατί θα ακυρώσει το «φωτεινό» τους παράδειγμα υποταγής στην Νέα Τάξη.
Η μονή ελπίδα για την Ελλάδα και τον Έλληνα πρωθυπουργό, σύμφωνα με τον Αμερικανό οικονομολόγο, είναι να συνδεθεί πιο στενά με την ομάδα των BRICKS και με το Ρώσο πρόεδρο, με τον οποίο είχε ήδη μια πρώτη σημαντική επαφή προφανώς, όπως υποστηρίζει ο Paul Craig Roberts, διαισθανόμενος τον θανάσιμο κίνδυνο στον οποίο έμπαινε ερχόμενος σε απ' ευθείας σύγκρουση με τα κοράκια της Ευρώπης.
Όλα αυτά μας θυμίζουν με εντυπωσιακό τρόπο την περίπτωση του πρώην πρωθυπουργού, Κώστα Καραμανλή και το σχέδιο δολοφονίας του από ξένες μυστικές υπηρεσίες που κατά διαβολική συγκύρια τώρα αποκαλύπτεται σε όλη του την έκταση από τον αρμόδιο ανακριτή.
Και τέλος ο Paul Craig Roberts καταλήγει στην συνέντευξη του με το ερώτημα : «Will The Greeks Stand Strong And Save The Planet From World War III?» Δηλαδή, θα μείνουν οι Έλληνες δυνατοί και θα σώσουν τον πλανήτη από τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο ;
Είθε να μείνουμε!