Οι αλήθειες για την συμφωνία των Πρεσπών

 

Όπως υποσχέθηκα σε προηγούμενο σχόλιό μου, θα κάνω σήμερα μία σύντομη αναφορά για την συμφωνία των Πρεσπών, που μετά από  οκτώ χρόνια γίνεται ακόμη πολύς λόγος και όταν δίνεται η ευκαιρία στους <<εθνικιστές πατριώτες>> , βγάζουν κορώνες πατριωτισμού και κατηγορούν προδότες αυτούς που την υποστήριξαν και αυτούς που την ψήφισαν, χωρίς να ξέρουν ποια είναι η αλήθεια, ή ξέρουν και κάνουν την πάπια, γιατί δεν τους συμφέρει.

Όσο για τον απλό λαό, αυτός ουσιαστικά δεν ξέρει και παρασύρεται από τα ανήθικα ψέματα, αυτών που τον παρασύρουν, για να του υποκλέψουν την ψήφο, όπως έκανε ο ντενεκές ο ξεγάνωτος προ των εκλογών του 2019. Καταλαβαίνετε βέβαια, ότι εννοώ αυτόν που το παίζει σύγχρονος Βοναπάρτης και έχει καταστρέψει τα πάντα σε αυτή την χώρα, τα 6 χρόνια που βρίσκεται στην εξουσία.

Ας δούμε λοιπόν τα ιστορικά γεγονότα, όσο γίνεται περιληπτικά και δεν χωρούν καμία αμφισβήτηση, είναι καταγεγραμμένα ιστορικά.

Το 1959 στην Ελλάδα , πρωθυπουργός ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και αρχηγός του κόμματος της ΕΡΕ, όπως ονομαζόταν τότε. Στην ενιαία τότε Γιουγκοσλαβία, ηγέτης και πρόεδρός της,  ήταν ο στρατάρχης Τίτο.

Εκείνη την χρονιά λοιπόν, μεταξύ των δύο χωρών, (της Γιουγκοσλαβίας και της Ελλάδος), έγινε μία σύμβαση και θα την αναφέρω, όπως είναι γραμμένη στο φύλο της εφημερίδας της κυβέρνησης.

Σ Υ Μ Β Α Σ Ι Σ μεταξύ Λαϊκής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας και του Βασιλείου της Ελλάδος   περί των αμοιβαίων δικαστικών αυτών σχέσεων

Η Κυβέρνησις του Βασιλείου της Ελλάδος και η Κυβέρνησις της Λαϊκής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, προς τον σκοπόν όπως αναπτύξουν τας αμοιβαίας αυτών δικαστικάς σχέσεις, συμφώνησαν επί των ακολούθων.

Αυτός λοιπόν είναι ο πρόλογος και η περίληψη της σύμβασης και ακολουθούν τα άρθρα. 

Κατ΄ απαίτηση  του προέδρου Τίτο, ο Καραμανλής, τότε, δέχθηκε στην ονοματολογία των υπουργείων της Δικαιοσύνης,  το υπουργείο των Σκοπίων, όπως λεγόταν μέχρι τότε, να ονομασθεί , ως υπουργείο Μακεδονίας, νέτο σκέτο, χωρίς γεωγραφικό προσδιορισμό, όπως έγινε με την συμφωνία των Πρεσπών και λέγεται τώρα Βόρεια Μακεδονία. Για αυτήν του την προσφορά και για άλλες αργότερα, αλλά και προηγουμένων ετών, ο Κ. Καραμανλής  ανακηρύχθηκε  <<Εθνάρχης>>.

Για την επιβεβαίωση, όλων αυτών, να ανατρέξετε στο ΦΕΚ238/5.11.1959, να διαβάσετε όλη την Σύμβαση αν θέλετε και εκεί στο άρθρο 7, θα διαβάσετε τα υπουργεία ένα, ένα με την ακόλουθη σειρά: υπουργεία Δικαιοσύνης  των Λαϊκών Δημοκρατιών  της Σερβίας, Κροατίας, Σλοβενίας, Βοσνίας – Ερζεγοβίνης, Μακεδονίας και Μαυροβουνίου.

Ο πρώτος λοιπόν που δέχθηκε τα Σκόπια να ονομασθούν Μακεδονία, ήταν ο Κ. Καραμανλής, ο οποίος το 1976 ως πρωθυπουργός πάλι της Ελλάδος και πρόεδρος της μετονομασθείσης  ΕΡΕ σε ΝΔ,  στο αεροδρόμιο Μακεδονία της Θεσσαλονίκης, <<ξεχνώντας>> την υπογραφή που είχε βάλει το 1959, τον πήραν τα ζουμιά λέγοντας, ότι η Μακεδονία είναι μία και είναι ελληνική.

Μετά από αυτόν, ακολούθησε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, πατέρας του Κούλη, που συμφωνούσε με την ονομασία Μακεδονία για τα Σκόπια και είπε και εκείνο το περίφημο, μετά από 10 χρόνια κανείς δεν θα θυμάται. Ο Μητσοτάκης,  πατέρας, είχε δώσει μία συνέντευξη στον Παπαχελά, αλλά με την εντολή να μην την δημοσιεύσει πριν τον θάνατό του. Ανατρέξετε να την διαβάσετε, υπάρχει στο διαδίκτυο, αν δεν την έχουν αποσύρει, για να μαθαίνετε οι νεώτεροι.

Ακολούθησαν συμφωνούντες για το θέμα αυτό, ο Σαμαράς, η Ντόρα  και οι περισσότεροι πολιτικοί και κατά την ταπεινή μου γνώμη καλώς συμφωνούν, αλλά να μην το παίζουν Μακεδονομάχοι, με πρώτο τον αρχιψεύταρο και διεφθαρμένο Κυριάκο , που αν κέρδισε τις εκλογές του 2019 , τις κέρδισε για αυτό ακριβώς τον λόγο, ότι δηλαδή θα καταργήσει την συμφωνία των Πρεσπών, επειδή για λόγους άγνοιας και επικίνδυνου εθνικισμού, το μεγαλύτερο ποσοστό των πολιτών, ήταν εναντίον αυτής της συμφωνίας και ακόμη οι περισσότεροι δεν έχουν καταλάβει την κοροϊδία αυτή. Κυριακή έγιναν οι εκλογές και την Τρίτη κιόλας, δύο  φρεσκοορκισμένοι υπουργοί του, Δένδιας και Γεωργιάδης, δήλωναν, ότι είναι μία καλή συμφωνία και πρέπει να τηρηθεί. Άλλωστε ο τότε πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Ελλάδα, ο κύριος Πάϊατ, σε βιβλίο που έγραψε για εκείνη την εποχή, αναφέρει, ότι ο Μητσοτάκης, ήταν υπέρ αυτής της συμφωνίας.

Ο Τσίπρας λοιπόν, ήταν ο τελευταίος όλων αυτών, που είχε το θάρρος και ανέλαβε να κλείσει ένα θέμα, μία ανοιχτή πληγή και να θέσει τέρμα σε όλη αυτή την παραφιλολογία. Και αυτός βέβαια έκανε πολλά λάθη στην πορεία των 5μ5 ετών της πρωθυπουργικής του θητείας.

Τώρα έχουμε και τον Βελόπουλο, που δεν αφήνει ευκαιρία να μην πει, ότι θα καταργήσει αυτή την συμφωνία, πράγμα που δεν θα κάνει, αν …. ποτέ αναλάβει εξουσία.

Αυτή είναι η πραγματικότητα, τις λεπτομέρειες θα τις γράψει η ιστορία και θα κρίνει όλους αυτούς τους εθνοπατέρες, που άλλο από παπαριές, δεν λένε και τίποτα άλλο