Συνέχεια του βιβλίου

Συνεχιζόταν λοιπόν η διακυβέρνηση της χώρας από την ΝΔ, μόνο που όσο πέρναγε ο καιρός, δεν βλέπαμε να γίνεται η περίφημη επανίδρυση του κράτους, απεναντίας, σε πολλούς τομείς, εγώ τουλάχιστον διαπίστωνα περισσότερο διάλυση.

Έτσι λοιπόν  τον Μάιο με Ιούνιο του 2016, που είχα έρθει στην Αθήνα για διακοπές, από την Γερμανία, όπου διαμένω μόνιμα, διαπιστώνω ότι στους δρόμους κυκλοφορούν πολλά αυτοκίνητα και μηχανές, χωρίς πινακίδες. Βέβαια πάντα έβλεπα οχήματα χωρίς πινακίδες, ειδικά μηχανές, αλλά αυτή την φορά το κακό είχε παραγίνει. Σε συζητήσεις λοιπόν με φίλους, μου είπαν, ότι το υπουργείο δεν έχει να χορηγήσει πινακίδες , για κάποιο λόγο και απλά τους δίνει ένα έγγραφο με το νούμερο που θα πρέπει να είχαν οι πινακίδες, αν τις είχαν προμηθευτεί και με αυτό μπορούν να κυκλοφορούν νόμιμα.

Ε! αυτό για μένα παραήταν ΝΤΡΟΠΗ και ΑΙΣΧΟΣ για ένα κράτος που ήταν ήδη πλήρες μέλος της Ε.Ε. από το 1987 και έστειλα ένα γράμμα συστημένο,  στις 19.06.2006, στο υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών, το οποίο κοινοποίησα και στο γραφείο του πρωθυπουργού. Από το υπουργείο, πήρα μία απάντηση στις 27.07.2006, στην οποία μου εξηγούσαν τον λόγο, για τον οποίο δεν είχαν να δώσουν πινακίδες. Δικαιολογίες, αδικαιολόγητες.

Και τα δύο αυτά γράμματα διαβάστε τα και βγάλτε τα συμπεράσματά σας.

Και εδώ θα μου επιτρέψετε να κάνω μία σφήνα και να αναφέρω κάποιο γεγονός, που δεν έχει σχέση με την διακυβέρνηση της χώρας από τον Καραμανλή, αλλά έχει σχέση με τον ιδρυτή του κόμματος της ΝΔ τον ανακηρυχθέντα <<ΕΘΝΑΡΧΗ>>, επειδή συμπίπτει να έγινε τον Μάρτιο του 2007 που ταιριάζει και σε χρονολογική σειρά.

Ο τηλεοπτικός σταθμός του ΣΚΑΪ λοιπόν, που δυστυχώς δεν είναι καθόλου αντικειμενικός, όπως θα έπρεπε να είναι όλοι οι σταθμοί τηλεοράσεως και ραδιοφώνου, τον Μάρτιο του 2007, προανήγγειλε, ότι θα προβάλλει στην τηλεόραση, ένα τρίωρο ντοκιμαντέρ, για την ζωή και το έργο του <<ΕΘΝΑΡΧΗ>>, Κωνσταντίνου Καραμανλή, (του ιδρυτή της ΝΔ και πρώην προέδρου της ΕΡΕ), με την ευκαιρία των 100 χρόνων από την γέννησή του. Αυτό για μένα ήταν απαράδεκτο, όχι γιατί είμαι αντικαραμανλικός ή αντινεοδημοκράτης, αλλά γιατί είναι απαράδεκτο, ο άνθρωπος που συναίνεσε στην παράδοση του βόρειου τμήματος της Κύπρου στην Τουρκία, που βαρύνεται με τόσα σκάνδαλα κ.λπ., να προβάλλεται κατ΄ αυτόν τον τρόπο.  Δεν θέλω και δεν μου αρέσει να τα ισοπεδώνω όλα, δεν έχω αντίρρηση, ότι ο περί ου ο λόγος, έκανε και αρκετά καλά στην χώρα, αλλά αν θέλετε να προβάλετε την καλή πλευρά του, να προβάλετε και την άλλη, την κακή, την προδοτική. Η ιστορία δεν γράφεται σωστά, αν δεν είναι αντικειμενική. Το ότι η πολιτεία τον ανακήρυξε <<ΕΘΝΑΡΧΗ>>, είναι και αυτό ένα ζήτημα που χρήζει διερεύνησης.  Ο Κωνσταντίνος Μπάρμπης, έχει γράψει ένα βιβλίο για αυτό το θέμα, με τίτλο. Κ. Καραμανλής <<ΕΘΝΑΡΧΗΣ>> Ή ΕΘΝΙΚΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ?

Λίγα από τα σκάνδαλα που βαρύνουν τον ιδρυτή της ΝΔ, μπορείτε να τα διαβάσετε εδώ.

Η σταδιοδρομία του ιδρυτή της Ν.Δ. περιέχει πάμπολλα σκοτεινά σημεία, εξαιρετικά επίκαιρα, μάλιστα: λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων διά της μετατροπής των αποθεματικών τους σε δάνεια προς τους ιδιώτες «επενδυτές», «αναστολή πάσης διώξεως Γερμανών υπηκόων φερομένων ως εγκληματιών πολέμου» (ΝΔ 4016/59), οικονομικά σκάνδαλα διαφόρων «κουμπάρων» ή και μελών της οικογένειας Καραμανλή. Η «αποικιακή» σύμβασή του με την Πεσινέ υποχρέωσε τη ΔΕΗ να παρέχει στην εταιρεία τεράστιες ποσότητες ρεύματος σε εξευτελιστική τιμή για 50 χρόνια, προκαλώντας την οργή ακόμη και του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, που διακήρυξε τότε ότι «καμία υπογραφή και καμία σύμβαση δεν είναι δυνατόν να υποχρεώσει τον Ελληνικό λαό εις το διηνεκές να είναι φόρου υποτελής εις ορισμένους έξυπνους κυρίους της αλλοδαπής» (30.11.1960). Τελικά ο Καραμανλής γλύτωσε το ειδικό δικαστήριο γι’ αυτή την υπόθεση μόνο και μόνο επειδή η Βουλή αποφάνθηκε, το 1965, ότι το αδίκημα είχε παραγραφεί, ως συνήθως γίνεται σε τέτοιες περιπτώσεις.

Επειδή λοιπόν έχω διαβάσει πολλά και διάφορα, εκτός από αυτά περί Καραμανλή, έστειλα ένα ηλεκτρονικό μήνυμα στον σταθμό του ΣΚΑΪ και σας το παραθέτω να το διαβάσετε και αυτό.

                                                             

Την προεκλογική περίοδο του Μαρτίου 2004 για τους λόγους που προανέφερα, είχα πιστέψει και εγώ, ότι θα γίνει κάτι, αν τις εκλογές τις κερδίσει η ΝΔ και θα αναμορφώσει την χώρα, που τόσο ανάγκη την είχε αυτή την αναμόρφωση, μετά από την διάλυση που υπέστη από τις κυβερνήσεις του ΠΑ.ΣΟ Κ., για αυτό είχα στείλει ένα ηλεκτρονικό μήνυμα στην ΝΔ και ευχόμουν στον υποψήφιο πρωθυπουργό της χώρας καλή επιτυχία. Εδώ θα ήθελα να θυμίσω στον αναγνώστη, ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ., είχε χαρακτηρισθεί από τον διεθνή τύπο, ως το πιο διεφθαρμένο κόμμα της Ευρώπης και ο ιδρυτής του, Ανδρέας Παπανδρέου, ως ο πρωθυπουργός πουν καταλήστευσε την χώρα. Αυτά όμως δυστυχώς οι έλληνες που έχουν ασθενή μνήμη, τα ξεχνάνε

Πόσο όμως έκανα λάθος και δυστυχώς το παραδέχομαι, όχι για πρώτη φορά. Κέρδισε λοιπόν τις εκλογές η ΝΔ και ανέλαβε τα καθήκοντά της,  μεταξύ δε όλων των άλλων, στις προγραμματικές του δηλώσεις ο Κ. Καραμανλής, δεν παρέλειψε να αναφερθεί και πάλι στην επανίδρυση του κρότους που ήταν απαραίτητη για να πάει η χώρα μπροστά.

Όσο όμως περνούσε ο καιρός, όχι μόνον δεν βλέπαμε επανίδρυση του κράτους, αλλά βλέπαμε περισσότερη διάλυση και μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα τα σκάνδαλα και μάλιστα σοβαρά, διαδεχόντουσαν το ένα το άλλο. Εκείνο με τα ομόλογα και επίσης εκείνο του Βατοπεδίου που έγινε αργότερα, θα μείνουν στην ιστορία σαν τα μεγαλύτερα των τελευταίων ετών.

Στις 2 λοιπόν Μαΐου του 2007, συνέταξα και έστειλα μια επιστολή 6 σελίδων στον πρωθυπουργό της χώρας και του λέω εκεί μέσα, όχι και λίγα. Διαβάστε και αυτή την επιστολή.

                                                      

Ανέφερα πριν από την επιστολή, που έστειλα στον Κ. Καραμανλή,  το σκάνδαλο των ομολόγων. Απλά για να πάρετε μία ιδέα τι σημαίνει αυτό, θα σας πω, ότι ήταν ένα από τα σκάνδαλα που άφησε εποχή και εξ΄ αιτίας αυτού τα ασφαλιστικά ταμεία, κυρίως τα επικουρικά, έμειναν χωρίς λεφτά. Εξέδιδε το Γ.Λ.Κ. (Γενικό Λογιστήριο του Κράτους), ομόλογα αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων €, στα οποία ανάδοχος ήταν ξένες τράπεζες, στην συνέχεια τα πουλούσαν στα ασφαλιστικά ταμεία, μετά τα ξαναγόραζαν από τα ταμεία κ.ο.κ.

Από αυτές τις συναλλαγές, τέσσερα ασφαλιστικά επικουρικά ταμεία εκείνη την εποχή, ζημιώθηκαν πάνω από 150.000.000 € και το κράτος, για να τα αποζημιώσει, τους χορήγησε οικονομική ενίσχυση (κοροϊδία), 3.060.000 €. Τόσο καλά έκανε την επανίδρυση του κράτους ο Καραμανλής, που τελικά στην 67 μηνών συνολική θητεία του βαρύνεται με 45 σκάνδαλα. Και σήμερα συνεχίζουν να κόβουν τις συντάξεις γιατί τα ταμεία δεν έχουν λεφτά. Πόσοι όμως ξέρουν τις λεπτομέρειες γιατί τα ταμεία δεν έχουν λεφτά? Και δεν είναι η πρώτη, ούτε η τελευταία φορά που οι εκάστοτε πρωθυπουργοί απομυζούν τα χρήματα των ασφαλιστικών ταμείων, που στην τελική είναι οι εισφορές των ασφαλισμένων σε αυτά. 

                                                              

Είναι τόσα πολλά αυτά που έχω στο μυαλό μου, είναι άλλα τόσα τα στοιχεία που έχω κρατήσει και ακόμη περισσότερα, αυτά που έχω διαβάσει, που μου είναι δύσκολο να τα βάλω σε μία σειρά και ο λόγος είναι απλός. Εκνευρίζομαι τόσο πολύ και που τα σκέφτομαι και πιο πολύ με εκνευρίζει το γεγονός, ότι αυτοί οι <<άνθρωποι>>, που έπαιξαν κάποιο ρόλο στην πολιτική ζωή αυτής της χώρας και είναι πολλοί και που ευθύνονται για την σημερινή εξαθλίωση της Ελλάδος και των ελλήνων πολιτών, όχι μόνον κυκλοφορούν ελεύθεροι, αλλά μας κουνάνε και το δάχτυλο και μας υπόσχονται, ότι όταν έλθουν ξανά στην εξουσία θα πάει η χώρα μπροστά και όλα θα τα φτιάξουν τέλεια. Ρίχνουν δε ευθύνες στην σημερινή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, που δεν λέω ότι είναι άμοιρη ευθυνών, αλλά τουλάχιστον δεν ευθύνεται για οικονομικά σκάνδαλα, για πράξεις διαφθοράς, για το ξεπούλημα της χώρας και για την σύναψη των δισεκατομμυρίων δανείων, που σήμερα ασφυκτιούν στον λαιμό των ελλήνων πολιτών, Αλλά και πιο πολύ από όλα αυτά με εκνευρίζει  επίσης το γεγονός, ότι υπάρχει μια μεγάλη μερίδα πολιτών δυστυχώς, που τους εμπιστεύεται, γιατί δεν ξέρουν τι πραγματικά έχει συμβεί σε αυτόν το τόπο και τι συνεχίζει να συμβαίνει. Στο δεύτερο κεφάλαιο αυτού του βιβλίου, θα προσπαθήσω να απαριθμήσω, όσα περισσότερα θυμάμαι και θα τα γράψω εδώ, για τον κάθε έναν χωριστά. Αυτό που είχε το θράσος να πει ο Θ. Πάγκαλος, ότι μαζί τα φάγαμε, δηλαδή παραδέχθηκε εμμέσως πλην σαφώς, ότι  καταχράστηκαν χρήματα, είναι αν μη τι άλλο, τελείως ψευδές, στο σημείο, ότι τα φάγαμε μαζί. Αυτοί τα φάγανε και σε εμάς έστειλαν τον λογαριασμό.

Για το άλλο μεγάλο σκάνδαλο, αυτό του Βατοπεδίου, είναι λίγο πολύ γνωστές οι ενέργειες του Ρασπούτιν Νο 2  Εφραίμ και σε τι αποσκοπούσαν. Μπαινόβγαινε στο Μαξίμου ευκολότερα και από τους υπουργούς και έλυνε και έδενε που λένε. Και μην σας επηρεάζει η αθώωση όλων από την δικαιοσύνη, (και νομίζετε, ότι δεν υπήρξε σκάνδαλο), η οποία βασίστηκε σε ένα σκεπτικό τελείως παράλογο. Στο ότι δηλαδή οι κατηγορούμενοι δεν ενήργησαν με δόλο, δηλαδή δεν γνώριζαν, τα πραγματικά γεγονότα.

Σαν υποθετικό παράδειγμα, αξίζει να αναφέρουμε ένα. Κάποιος βρίσκει ένα οικόπεδο ωραίο γωνιακό και νομίζοντας, ότι δεν ανήκει σε κανέναν, πάει και το μαντρώνει για να το κάνει δικό του θα λέγαμε. Κάποια στιγμή το ανακαλύπτει ο ιδιοκτήτης και μηνύει αυτόν που το κατέκτησε διά της βίας, το καταπάτησε δηλαδή, όπως λέγεται. Το δικαστήριο λοιπόν αθωώνει αυτόν που έκανε την παράνομη πράξη, γιατί λέει δεν είχε δόλο και δεν γνώριζε, ότι ανήκει σε κάποιον άλλο. Προβαίνουμε λοιπόν σε παράνομες πράξεις και όταν φτάσει η ώρα να λογοδοτήσουμε στην δικαιοσύνη, λέμε δεν το έκανα με δόλο να βλάψω κανέναν και η <<ανεξάρτητη>> δικαιοσύνη μας αθωώνει.

Εδώ θα μου επιτρέψετε να αναφέρω δύο ρήσεις που έχω διαβάσει και μου άρεσαν πολύ. Η πρώτη: 

Ο ιστός της αράχνης, είναι πολύ αδύναμος για να πιάνει τους ισχυρούς και πολύ δυνατός για να πιάνει τους αδύναμους.

Και η δεύτερη:

Όταν ο εισαγγελέας καλέσει πολίτη, ο πολίτης τρέμει μπροστά του, όταν όμως καλέσει πολιτικό τρέμει ο ίδιος.

Εν τω μεταξύ το καλοκαίρι του 2007, μετά από εκείνο το θρίλερ που έζησε η Ελλάδα με τις καταστροφικές και φονικές πυρκαγιές, παραιτήθηκε η κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή και προκηρύχθηκαν εκλογές για τις 16 Σεπτεμβρίου, τις οποίες κέρδισε πάλι η ΝΔ αλλά μείωσε το ποσοστό της στο 41,83%, όπως επίσης μειώθηκε και το ποσοστό του ΠΑΣΟΚ στο 38,10%

Και προτού επανέλθουμε στην σειρά των γεγονότων, που θα εξιστορήσω,  θα συνιστούσα σε αυτούς που θα διαβάσουν αυτό το βιβλίο και έχουν την περιέργεια να μάθουν λεπτομέρειες, για όλα αυτά τα σκάνδαλα των πολιτικών που αναφέρω, αλλά και για οποιοδήποτε θέμα τους κινεί το ενδιαφέρον, αν ασχολούνται με υπολογιστές, ας αναζητήσουν στην μηχανή αναζήτησης του Google, ότι τους ενδιαφέρει και θα βρουν τα πάντα.

Να συνεχίσουμε λοιπόν με το επόμενο θέμα που ασχολήθηκα επί πρωθυπουργίας Κ. Καραμανλή.

Περίπου το 2004 ή το 2005, δεν θυμάμαι ακριβώς, είχα πάει με γραφείο ταξιδιών για μία εβδομάδα στην Κωνσταντινούπολη οδικώς. Όπως είναι γνωστό, φτάνεις στα σύνορα, στα οποία υπάρχει ο τελωνειακός έλεγχος και από την μεριά της Ελλάδος και από την μεριά της Τουρκίας. Όταν φτάσαμε στα ελληνικά σύνορα, σταμάτησε το πούλμαν, ανέβηκε επάνω  ένας υπάλληλος του τελωνείου και μας είπε ορισμένα πράγματα, (τι περίπου θα μπορούσαμε να αγοράσουμε από την πόλη, χωρίς να έχουμε πρόβλημα κατά την επιστροφή μας κ.λπ.). Όπως είναι φυσικό κατεβήκαμε από το αυτοκίνητο σχεδόν όλοι, για μία ανάπαυλα λίγων λεπτών, για τουαλέτα κ.λπ. Εδώ ότι και να σας πω, για το τι συναντήσαμε, δεν θα το πιστέψετε, αν δεν έχετε πάει. Σιχαινόσουνα να πας στην τουαλέτα και να ήτανε μόνο αυτό, καλά θα ήταν. Κάποια στιγμή επιβιβαστήκαμε πάλι στο πούλμαν και αφού διανύσαμε την ουδέτερη ζώνη, φτάσαμε στα τούρκικα σύνορα. Τι να πω, η μέρα με την νύχτα στην κυριολεξία. Πεντακάθαρες τουαλέτες, υπόστεγα για τα αυτοκίνητα, μάρμαρο παντού και μία πολυτέλεια, που δεν το περίμενες. Οι έξυπνοι τούρκοι, φρόντισαν, τουλάχιστον το σημείο εισόδου στην χώρα τους από την Ευρώπη, να προκαλεί εντύπωση στον επισκέπτη και να κάνει  σύγκριση με το τι είδε πριν από λίγη ώρα,  στην ελληνική πλευρά.

Μία  επόμενη χρονιά, ήρθα οδικώς από την Γερμανία, διασχίζοντας όλη την πρώην Γιουγκοσλαβία μέσω Σκοπίων. Στα εκεί σύνορα να δεις κατάσταση. Δεν περιγράφεται.

Έλαβα λοιπόν αφορμή από τα δύο αυτά γεγονότα των συνόρων, που ο επισκέπτης – τουρίστας που έρχεται στην χώρα, παίρνει μία πρώτη εντύπωση και έγραψα μια επιστολή στις 22.01.2008, στον υπουργό Τουριστικής Ανάπτυξης, που ήταν τότε ο Άρης Σπηλιωτόπουλος. Το γραφείο του υπουργού, διαβίβασε την επιστολή μου, στον Γενικό Γραμματέα του Ε.Ο.Τ. κ. Ηρακλή Βάλβη. Ο Γενικός Γραμματέας την διαβίβασε στην Γενική Διεύθυνση Προβολής, (ποια είναι αυτή η διεύθυνση δεν ξέρω), στην κα Βασιλείου.

Επίσης ο Γενικός Γραμματέας του Ε.Ο.Τ. στέλνει έγγραφο στον Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης και λέει, ότι κατόπιν ελέγχων  στους συνοριακούς σταθμούς, διαπιστώθηκαν ελλείψεις και ζητά την βελτίωση και αναβάθμισή τους. Η Γενική Γραμματεία Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης, απαντά, στις 19 Ιουνίου 2008, ότι έγιναν βελτιώσεις από τον Νοέμβριο ήδη του 2007, εν όψει της επίσκεψης του πρωθυπουργού. Το έγγραφο όμως του Γενικού Γραμματέα, που λέει, ότι διαπιστώθηκαν ελλείψεις, έχει ημερομηνία 21 Απριλίου του 2008. Τώρα πως έγιναν βελτιώσεις τον Νοέμβριο του 2007 και τι είδους ήταν αυτές, ενώ οι ελλείψεις διαπιστώθηκαν τον Απρίλιο, ή τον Μάρτιο του 2008, αυτό είναι ένα θέμα.

Εδώ παρεμβάλλεται και ένα έγγραφο της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης, με ημερομηνία 15 Ιουλίου  2008, προς τον Ε.Ο.Τ., που λέει, ότι υπάρχουν κάτι σχετικά έγγραφα για το θέμα, αλλά που αυτά εμένα δεν μου τα κοινοποίησαν, όπως τα άλλα και δεν ξέρω τι αναφέρουν.

Και τέλος στις 9 Σεπτεμβρίου του 2008, μου στέλνει ο Ε.Ο.Τ και εμένα μία επιστολή και μου λένε, ότι κάθε αρχή νέας σαιζόν, πραγματοποιούνται έλεγχοι και καταγράφονται οι ελλείψεις και με ευχαριστούν μάλιστα για τις παρατηρήσεις μου.

Όλα αυτά τα έγγραφα, μπορείτε να τα διαβάσετε παρακάτω.         

Η ΝΔ λοιπόν όπως είπαμε κέρδισε ξανά τις εκλογές του 2007, αλλά παρόλα τα σκάνδαλα της προηγούμενης τριετίας, δεν συμμαζεύτηκε έστω και λίγο και το μόνο που τους ενδιέφερε, από ότι αποδείχθηκε και αποδεικνύεται και μέχρι σήμερα για όλους τους πολιτικούς, ήταν, πως θα εξυπηρετήσουν όσο περισσότερους ανθρώπους δικούς τους μπορούν, ή και όχι αποκλειστικά δικούς τους, για να μαζεύουν ψηφουλάκια και για να κρατηθούν στην εξουσία όσο γίνεται περισσότερο.

Το κράτος απουσίαζε από παντού, δεν υπήρχε τίποτε που να λειτουργεί σωστά και να μπορεί ο πολίτης να εξυπηρετηθεί. Κάθε κυβέρνηση, από οποιοδήποτε κόμμα και αν προέρχεται, μπορεί να κάνει πολλά πράγματα που δεν έχουν κόστος, αλλά βελτιώνουν την ζωή των πολιτών, όπως επίσης, μπορούν να πάρουν αποφάσεις, τέτοιες, ώστε να μην φθάνουμε στο χείλος του γκρεμού και μετά να αποποιούμαστε των ευθυνών  μας. Παράδειγμα η λεηλασία των ταμείων από όλες τις κυβερνήσεις.  Αλλά για αυτά θα μιλήσουμε στο δεύτερο κεφάλαιο αυτού του βιβλίου.

Και επειδή λοιπόν, μονίμως είμαι ανήσυχος, έγραψα ένα ηλεκτρονικό μήνυμα, την ίδια ημέρα που έστειλα την επιστολή στον υπουργό Τουριστικής Ανάπτυξης, 22.01 2008 και το έστειλα στα δύο κόμματα, αυτό της ΝΔ και το άλλο του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Σε αυτό το μήνυμα, όχι απλά κατακρίνω αυτά τα δύο κόμματα, αλλά πολλοί δεν θα πιστέψετε αυτά που θα διαβάσετε και που τους καταλογίζω.

Από το ΠΑ.ΣΟ.Κ., καμία αντίδραση, αλλά από την ΝΔ μετά από τρεις ημέρες, πήρα μία απάντηση, από τη Γραμματεία Πολιτικού Σχεδιασμού και Προγράμματος και μου λένε, ότι παρά την αυστηρή και άδικη κριτική που τους έκανα με ευχαριστούν για την επικοινωνία.

Άρπαξα λοιπόν την ευκαιρία και την ίδια ημέρα τους απαντώ και τους ευχαριστώ για την τιμή που μου έκαναν να μου απαντήσουν και τους θέτω τον εαυτό μου στην διάθεσή τους για να αποδείξω όλα αυτά για τα οποία τους κατακρίνω. Και λαμβάνω ξανά νέο μήνυμα την επομένη, όπου μου διαμηνύουν ότι μπορώ να επικοινωνήσω τηλεφωνικά με τον κ. Γιατράκη Δημήτρη σε ένα τηλέφωνο που είχαν γράψει.

Όντως πήρα τηλέφωνο, μίλησα με τον κύριο Γιατράκη και του είπα, ότι τον επόμενο μήνα θα ερχόμουν στην Ελλάδα και αν ήθελε, θα ήταν τιμή για μένα, να με δεχθεί στο γραφείο του για να συζητήσουμε. Το δέχθηκε ευχαρίστως και πράγματι όταν κατέβηκα στην Αθήνα, πήρα τηλέφωνο και κλείσαμε ένα ραντεβού, όπου με δέχθηκε στο γραφείο του και μιλούσαμε για μισή ώρα με στοιχεία που είχα φέρει μαζί μου και που αποδείκνυαν όλα αυτά για τα οποία κατηγορούσα το κυβερνών κόμμα.

Πιστέψτε με για ότι του έλεγα, μου έλεγε, έχετε δίκαιο κύριε Μέγγο.  Δεν πέρασε από το μυαλό μου, ότι δεχόταν αυτά που του έλεγα, προκειμένου να τελειώνουμε όσο γίνεται πιο γρήγορα και να φύγω γιατί πράγματι μιλούσα με στοιχεία και με άκουγε με προσοχή. Η συνομιλία μας κράτησε 35 λεπτά.

Και θα με ρωτήσετε τι έγινε? Τίποτα δεν έγινε, αλλά εδώ θα σας πω κάτι που μου είχε πει ένας πολύ καλός φίλος πρόεδρος εφετών. Γιάννη μου είπε, γράφεις γράμματα σε υπουργούς κ.λπ. και καλά κάνεις, αλλά είσαι μονάδα, αν ελάμβανε το γραφείο του υπουργού 500 γράμματα για αυτό το θέμα που εσύ θίγεις, κάτι ίσως  γινόταν.

Είμαστε όμως καλοπερασάκηδες και δεν θέλουμε να ανακατευόμαστε, είτε γιατί δεν έχουμε τον χρόνο, είτε την γνώση να συντάξουμε μία επιστολή σε κάποιο δημόσιο πρόσωπο, είτε τελικά, γιατί δεν έχουμε το θάρρος και τα περιμένουμε όλα από μόνα τους να γίνουν, αλλά έτσι δεν γίνονται!

Σας παραθέτω και αυτά τα μηνύματα για την πλήρη ενημέρωσή σας.

                                                       

Το επόμενο θέμα έχει να κάνει με το αποχετευτικό πρόβλημα του Αγίου Στεφάνου, (πρώην Μπογιάτι).

Το αποχετευτικό έργο για τον Άγιο Στέφανο δημοπρατήθηκε το 1992, αλλά ποτέ δεν έγινε και βρισκόμαστε στα μέσα του 2008, που ο βουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Θ. Πάγκαλος, κάνει ερώτηση στη Βουλή για αυτό το θέμα, λες και το κόμμα το οποίο τώρα είναι αντιπολίτευση και το υπηρετούσε ο Θ. Πάγκαλος και μάλιστα πάντα σε υπουργικές θέσεις, δεν ήταν στην κυβέρνηση επί 20 χρόνια και μέχρι το 2004.

Γίνεται λοιπόν συζήτηση στην Βουλή και ο υφυπουργός Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. Θεμιστοκλής Ξανθόπουλος διαβεβαιώνει, ότι επιτέλους το έργο έχει χρηματοδοτηθεί και το πολύ σε 3 με 4 χρόνια θα είναι έτοιμο. (σημ. του γράφοντος. Μέχρι και  σήμερα που γράφονται αυτές οι γραμμές, καλοκαίρι 2017  δεν έχει γίνει το έργο ακόμη).

Συνέταξα λοιπόν ένα γράμμα για τον υφυπουργό και το έστειλα στο γραφείο του στο υπουργείο και το κοινοποίησα και στον δήμαρχο του Αγίου Στεφάνου. Μαζί με το γράμμα, που θα διαβάσετε παρακάτω, σας παραθέτω και τα πρακτικά εκείνης της συνεδρίασης της Βουλής για να λάβετε γνώση, (μόνο που δεν είναι ευκρινή τα έγγραφα που βρήκα).

Παραδόξως για τα ελληνικά δεδομένα, σε μία εβδομάδα παίρνω απάντηση από το γραφείο του υφυπουργού και μάλιστα υπογεγραμμένη από τον ίδιο, στην οποία με ευχαριστεί και με ενημερώνει, ότι το έργο δημοπρατήθηκε και αντιμετωπίζεται ριζικά πλέον. Εκτός αυτού μου λέει, ότι την επιστολή μου την έστειλε στον αρμόδιο πρόεδρο της ΕΥΔΑΠ, με την εντολή να γίνει έλεγχος και να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα. Και αυτό, γιατί πολλοί κάτοικοι της περιοχής, ρίχνουν τα βοθρολύματα στα φρεάτια της ΕΥΔΑΠ, που καταλήγουν μέσω ενός ρέματος στην λίμνη του Μαραθώνα, από την οποία υδρεύεται όλη η Αττική, πράγμα που το είχα αναφέρει στην επιστολή μου.

Αισθάνθηκα την υποχρέωση και την ανάγκη να τον ευχαριστήσω, για την ευαισθησία που επέδειξε και του στέλνω ευχαριστήριο επιστολή στις 22 Ιουλίου 2008, στην οποία όμως επισημαίνω, ότι η ΕΥΔΑΠ, πολύ φοβάμαι, ότι θα δηλώσει αναρμόδια για αυτό το θέμα και θα λέει, ότι αρμόδιος είναι ο Δήμος και αντιθέτως, πράγμα που έχει γίνει και στο παρελθόν. Και έτσι και έγινε και τώρα, όπως το είχα προβλέψει και φαίνεται από το έγγραφο που μου έστειλε η ΕΥΔΑΠ στις 31 Ιουλίου του ιδίου έτους.

Ακολουθούν και αυτά τα έγγραφα.


Σημείωση για αυτούς που διαβάζουν αυτό το βιβλίο.

 Όπως θα διαβάσατε μέχρι τώρα, σε κάθε περίπτωση που αναφέρομαι, υπάρχουν τα σχετικά έγγραφα, τα οποία για να τα συμπεριλάβω στις σελίδες αυτού του βιβλίου, τα σκανάρισα και τα έβαλα μέσα.
Τα σκαναρισμένα όμως έγγραφα, τα διαβάζει εδώ στο μπλοκ, σαν εικόνες και όταν τα συμπεριλάβω, ενώ επικολλούνται, όταν κάνω κλικ για να σημοσιευθούν, δεν τα δημοσιεύει.
Λυπάμαι για αυτό, επειδή ειλικρινά πιστέψτε με είναι αρκετά σπουδαία έχω την γνώμη.

Όταν φτάσουμε όμως στο δεύτερο κεφάλαιο του βιβλίου, εκεί δεν υπάρχουν έγγραφα, είναι μόνο οι κριτικές και τα σκάνδαλα των πολιτικών, που αναδεικνύουν την βρωμιά που τους διακρίνει.
Το δεύτερο κεφάλαιο, είναι και το σπουδαιότερο, γιατί εκεί θα μάθετε πράγματα, που ίσως δεν γνωρίζετε.

Ευχαριστώ όλους όσους διαβάζουν αυτό το βιβλίο και τους παρακαλώ να το διαδόσουν στους δικούς τους φίλους, για να μάθει ο κόσμος με ποιους έχει να κάνει και πολλά άλλα.