ΕΒΔΟΜΗ ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΙΟΥΝΙΟΥ 2019

Σήμερα λοιπόν συνεχίζω, με τα λάθη, που κατά την γνώμη μου έκανε ο Τσίπρας και κανονικά θα έπρεπε να τα αποφύγει. Θα δικαιολογώ για το κάθε ένα από αυτά, γιατί ήταν λάθος.

Πρώτο και ίσως το μεγαλύτερο, είναι αυτό που δεν συναίνεσε  στην εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας, του προτεινομένου από τον Σαμαρά. Έπρεπε να συναινέσει, να μην πέσει η κυβέρνηση της ΝΔ  και τότε η καυτή πατάτα, θα έμενε στην μασχάλη του καιροσκόπου και ανίκανου πολιτικού Σαμαρά, ο οποίος σκόπιμα προκήρυξε πέντε μήνες πιο μπροστά την εκλογή του προέδρου, προκειμένου να παραδώσει την εξουσία. Ο Τσίπρας βιάστηκε, αν έμενε ο Σαμαράς, πριν το καλοκαίρι του 2015, θα είχε τόσο πολύ φθαρεί, που δεν θα άντεχε και τότε η εκλογή του Τσίπρα θα γινόταν με πολύ περισσότερο από το ποσοστό που πήρε το Γενάρη του 2015.

Δεύτερο λάθος, μεγάλο και αυτό. Πρότεινε για πρόεδρο Δημοκρατίας, τον Προκόπη Παυλόπουλο, ο οποίος αν και συνταγματολόγος, οι πράξεις και οι αποφάσεις του σαν υπουργού της ΝΔ, που ήταν το δεξί χέρι του Καραμανλή, βρίθουν αντισυνταγματικότητας. Ο Προκόπης Παυλόπουλος, έχει σε μεγάλο ποσοστό ευθύνη για την σημερινή κατάσταση που βιώνουμε. Διόριζε αφειδώς κόσμο και κοσμάκη στο δημόσιο, για να πάρει ψηφουλάκια αυτός και το κόμμα του. Σκάνδαλο δεν είναι μόνο να είσαι μπλεγμένος σε πράξεις διαφθοράς και χρηματισμού, είναι επίσης και το να έχεις μία υπεύθυνη θέση και να προβαίνεις σε πράξεις που ζημιώνουν τον δημόσιο τομέα και κατ΄ επέκταση τον φορολογούμενο πολίτη. Έχει διορίσει στον δημόσιο τομέα, πάνω από 300.000 υπαλλήλους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Επίσης την εποχή της παντοδυναμίας του, σχεδόν κάθε εβδομάδα, πήγαινε στον ΟΛΠ και ένας σταλμένος από τον Προκόπη Παυλόπουλο να καταλάβει θέση ειδικού συμβούλου στον Οργανισμό. Δεν υπήρχαν πλέον γραφεία και καρέκλες να κάτσουν αυτοί οι ειδικοί σύμβουλοι.

Ο Προκόπης Παυλόπουλος επίσης, είναι εμπλεκόμενος και στο σκάνδαλο του Mall, (εμπορικό κέντρο Αμαρουσίου). Τον Ιούνιο του 2005, ως υπουργός εσωτερικών, φέρνει τον νόμο 3342 με τον οποίο απαλλάσσει τον υπουργό απασχόλησης, από την ευθύνη για την παραχώρηση των 43 στρεμμάτων του ΟΕΚ στη Lamda. Η Lamda είναι ανάδοχος εταιρεία, (του Λάτση), των Ολυμπιακών έργων και του Mall. Και μάλιστα σε ένα άρθρο αυτός ο νόμος, δίνει την δυνατότητα στον ΟΕΚ, να πουλήσει απ΄ ευθείας χωρίς διαγωνισμό, την έκτασή του στην Lamda.

Εδώ να σημειώσουμε, ότι πριν γίνει κυβέρνηση η ΝΔ τον Απρίλιο του 2004, τον Μάρτιο αυτού του χρόνου, ο τότε υπουργός του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Δημήτρης Ρέππας, αρνήθηκε να υπογράψει την παραχώρηση των 43 στρεμμάτων του ΟΕΚ στην Lamda. Το έκανε τρεις μήνες αργότερα όμως ο Παυλόπουλος.

Σε αυτή την υπόθεση του Mall, είναι πολλοί οι εμπλεκόμενοι και ο Βενιζέλος φυσικά δεν θα έλλειπε από αυτούς.

Και δεν είναι μόνο αυτά. Υπάρχουν και πολλά άλλα, αλλά ας περιοριστούμε λίγο, γιατί έχουμε να πούμε πολλά για πολλούς.

Δείτε όμως και αυτή την εικόνα, με μερικά από τα έργα και τις ημέρες του Προκόπη Παυλόπουλου, είναι ενδιαφέρουσα.

Τα λάθη του Τσίπρα, συνεχίζονται, με το να δέχεται τον έναν εκβιασμό μετά τον άλλο, να δέχεται υποδείξεις από τον Ντάισεμπλουμ, να απομακρύνει τον Βαρουφάκη, που κατά την γνώμη μου, ήταν ο καλύτερος υπουργός Οικονομικών, που πέρασε από την ελληνική Βουλή μετά την απελευθέρωση. Πολύ σωστά έχει πει ο Βαρουφάκης, ότι οι δανειστές μας, μπλόφαραν από την αρχή και αν από την πρώτη στιγμή δεν υποχωρούσαμε, θα ήταν πολύ διαφορετικά τα πράγματα για εμάς και φυσικά προς το καλύτερο. Όταν έχεις την συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών μαζί σου, δεν φοβάσαι τίποτα, ούτε για την ζωή σου, (γιατί ελέχθη και αυτό και μάλιστα από αμερικανό αξιωματούχο, ότι απειλήθηκε η ζωή του Τσίπρα), θέμα για το οποίο θα παραθέσω στοιχεία παρακάτω.

Ο Τσίπρας όταν ήταν στην αντιπολίτευση, είχε συναντηθεί με τον υπουργό της Γερμανίας τότε Σόϊμπλε και του εξέθεσε τις ενέργειες και τα μέτρα που προτίθετο να λάβει, όταν γίνει κυβέρνηση. Η απάντηση που πήρε, ήταν η ευχή που του έδωσε ο Σόϊμπλε, να μην κερδίσει τις εκλογές, γιατί δεν θα μπορέσει να υλοποιήσει τις εξαγγελίες του με κανέναν τρόπο.

Όπως έχουμε πει, η δημοφιλία του Τσίπρα, αμέσως μετά τις εκλογές, εκτινάχθηκε πάνω από 75 με 80%, με τα πρώτα μέτρα που πήρε και οι πολίτες ξεθάρρεψαν και εκδηλώθηκαν και αυτοί ακόμα που είχαν ενδοιασμούς. Ούτε η δημοφιλία του γέρου της Δημοκρατίας, Γεωργίου Παπανδρέου δεν είχε φτάσει τόσο ψηλά. Υπολόγιζαν για τον Μάιο του 1967, που είχαν προκηρυχθεί οι εκλογές, αλλά που δεν έγιναν, γιατί τότε πρόλαβε η Χούντα και μας έβαλε στον γύψο, υπολόγιζαν επαναλαμβάνω, ότι σε αυτές τις εκλογές η Ένωση Κέντρου υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου, θα έβγαινε νικήτρια με πάνω 60%.

Και μία άλλη παράλειψη του Τσίπρα. Μετά από τέσσερα και μισό χρόνια στην εξουσία, δεν είδαμε ακόμη την κάθαρση που έπρεπε να γίνει στον δημόσιο τομέα. Σκάνδαλα επί σκανδάλων ατασθαλίες, χρηματισμοί, μίζες κ.λπ. ακόμη μένουν ατιμώρητα, παρά τις εξαγγελίες περί του αντιθέτου.

Ένα άλλο μεγάλο λάθος του, είναι και το γεγονός, ότι έλεγε πράγματα, που ναι μεν μπορεί να είχε δίκαιο, αλλά δεν λέγονται. Δεν μπορείς π.χ. να λοιδορείς την καγκελάριο της Γερμανίας, αφού με βεβαιότητα, όπως έδειχναν τα πράγματα, θα γίνεις ισότιμο μέλος με αυτήν και ως εκ τούτου, θα συναντηθείς μαζί της πολλές φορές στην διάρκεια της θητείας σου. Ήθελα να ήξερα, όταν για πρώτη φορά την συνάντησε, δεν ένοιωσε άσχημα μπροστά της!

Δεν μπορείς να λες, ότι θα παίζουν τα νταούλια και θα χορεύουν οι δανειστές μας. Όλα αυτά δεν έπρεπε να τα λέει, αλλά αν είχε ακολουθήσει άλλη τακτική θα μπορούσε να τα κάνει πράξη στην κυριολεξία. Τον πρώτο καιρό της ανάληψης της εξουσίας από τον ΣΥΡΙΖΑ εδώ που τα λέμε, οι ξένοι δανειστές μας και όχι μόνο, είχαν τρομοκρατηθεί σε έναν βαθμό, με τις εξαγγελίες που άκουγαν από την νέα κυβέρνηση και τα ανοίγματα που έκανε. Το κόστος για να μας εξαναγκάσουν να βγούμε από την ΟΝΕ και από την ΕΕ, ήταν τεράστιο, προσμετράτε ίσως σε τρις €. Επομένως αν παίζαμε εμείς σωστά τον ρόλο μας, θα ήταν συμφερότερο και στους δανειστές μας, να μειώσουν το χρέος μας σε μεγάλο ποσοστό,  παρά να τους κοστίσει ανυπολόγιστο χρήμα, μία έξοδός μας από την ΟΝΕ.

Ο Τσίπρας σε ένα σημείο φοβήθηκε, όχι μόνο για την θέση του, αλλά και για την ζωή του, όταν όμως έχεις πίσω σου τόσο μεγάλο ποσοστό του λαού σου που εκπροσωπείς, δεν φοβάσαι τίποτα και στο τέλος ότι και να γίνει θα ανακηρυχθείς σε ήρωα, αν σε δολοφονήσουν.

Τα τελευταία τέσσερα χρόνια με την κυβέρνηση Τσίπρα, που από τον πρώτο μήνα, οι αντίπαλοί της την χαρακτήριζαν, αριστερή παρένθεση, νομίζοντας, ότι θα πέσει πολύ γρήγορα, αλλά τους διέψευσε, έγιναν πολλά βήματα προόδου σε διάφορους τομείς. Τα σχόλια, ;από ξένους αξιωματούχους, οίκους αξιολόγησης και ξένο τύπο, είναι πολύ ενθαρρυντικά, χωρίς βέβαια να λείπουν και οι αντίθετες γνώμες και αυτό είναι φυσικό. Από τις σπάνιες περιπτώσεις μία κυβέρνηση να αντέξει τόσα χρόνια. Από την απελευθέρωση και μετά, κατά μέσο όρο, έχουμε αλλαγή κυβέρνησης κατά μέσο όρο, κάθε 18 με 20 μήνες.

Αύριο θα συνεχίσω με αποκαλύψεις των έργων και ημερών άλλων πολιτικών απατεώνων.

07.06.2019